لغات عامیانه قلعه بابو

شاره:وسیله ای است برای اوردن گندم ،جو،یونجه،پیش وغیره.

پَله:گذاشتن انواع پیش دور خرمن برای جلوگیری از بردن کاه توسط باد.

یُو:وسیله ای است برای شخم کردن زمین.

تیجه: وسلیه ای برای ابکش کردن برنج.

چُن:وسیله ای برای خرد کردن گندم ها به وسیله گاو.

شِشله:روزی از سال است که خیلی سرد است وبه تعبیر قدیمی ها 60روزسال به یک طرف و6روز دیگر به طرف دیگر از لحاظ سرما.(اول اسفند)

جاجیم ننه پیر:مردم اعتقاد دارند که اگر ننه پیر جاجیم خود را به آب بزند بارندگی زیاد می شود،واگر به باد بزند باد زیاد می اید.

خرران:ابزاری برای راندن الاغ واحشام.

جُل:وسیله ای که بر  پشت الاغ می گذارند برای سوار شدن.

پرچ:دیواری برای جلوگیری از ورود دزدان وحیوانات وحشی به داخل حیاط.

دثار:ابزاری برای ارد کردن کندم وجو.

لانجین:وسیله ای برای خمیر کردن برای پخت نان.

نا قالی:شخصی است که پوستی به تن خود میکند وزنگ های متعددی به خود میبندد ودورروستا می چرخد و مردم هم به دنباله او میروند واو را با گوله برفی میزنند.(دهم بهمن)

چراغ تور:وسیله ای برای روشنای خانه.

چراغ دستی:وسیله ای برای ابیاری در شب که از ان برای روشنایی استفاده می کنند.

سیلان:خانه ای است چوبی که در فصل تابستان از ان برای خنک شدن استفاده می کنند.

کنگر:غذایئ برای الاغ ها.

تیره: دیوار کوچکی برای مشخص کردن مرز زمین های کشاورزی.

بیل داری:فعالیتی جهت تمیز کردن جوب های آب کشاورزی.

آغوز:شیر اول بعد از زایمان حیوانات.

ززوی:ماده ای برای درست کردن غره قروت.

مامه چوچوی:یک نوع سبزی خوراکی که در فصل بهار در کنار جوب های اب رشد میکند وبسیار خوش خوراک است.

شنگه:یکی از ادویه جات برای غذا ها در فصل بهار رشد میکند.

خوشا روزه:گیاهی است تیغ دار که داخل دوغ می ریزند برای خوش طعمی دوغ.

بابونه:گیاهی است زرد رنگ دارای خواص های بسیار(برای خواندن خواص ان به کتاب خواص گیاهان داردیی مراجعه کنید).

پینه:گیاه کوچکی است که در کنار نهر های اب رشد میکند ومردم روستا ازان به عنوان سبزی درسفره استفاده میکنند(فصل محصول بهار).

پنگ اله:ته مانده انگورباغها(چیدن همگانی انگور).

پرتو:ابزاری برای ساختمان سازی.

مهتابی:مکانی جلوی خانه برای استراحت درفصل تابستان.

غربیل:ابزاری برای بیختن گندم وجدا کردن ضایعات از ان و.........

یوآشن:ابزار ساخته شده ازچوب واهن مخصوص خرمن کوبیدن وبافه دادن.

بافه:جمع کردن گندم ها وعلوفات به صورت کوچک برای راحتی بار کردن وجلوگیری از باد زدن.

خرمن:محلی برای جمع اوری گندم ،جو،گاودانه وغیره.

گره کردن:جمع کردن گندم ها در دست هنگام دروکردن.

دست غاله:ابزاری برای چیدن گندم،یونجه،شبدر،جو و غیره.

پاجه:سوراخی است درپشت بام ها ودیوارها برای روشنایی.

دکبیله:ابزاری برای درست کردن نخ از پشم گوسفندان.(دوک)

کاه گل:مخلوط کردن خاک با کاه برای کشیدن بر روی پشت بام ودیوارها.

پایه:یک نوع وسیله گرمایشی برای زمستان(درست شده ازفضولات حیوانات).

بازنه:سوراخی برای انتقال دود از تنور نان پزی.

شن کش:ابزاری برای مخلود کردن دانه ها با خاک.

حیمه:یک نوع سوخت برای روشن کردن تنور برای پخت نان.

آخور:محل ریختن کاه برای حیوانات.

گَله دان:محلی برای نگهداری حیوانات در فصل تابستان.

دالان:محلی برای عبورو مرور.

سیله:وسیله ای برای رد کردن اب از پشت بام.

گورون:وسیله ای برای راندن گاو برای شخم کردن زمین.

اسبارکردن:عمل کندن زمین با بیل برای کشاورزی.

گوی اری:عمل شخم کردن زمین با گاو برای کاشت.

گُله جمع کردن:عمل جمع اوری خوشه های گندمی که درعمل دروکردن روی زمین ریخته.

کولش:ساقه گندم بعد از جدا کردن خوشه گندم از ان قابل استفاده برای جول دوزی.

گوآل:وسیله ای است برای حمل ونقل کردن کود،خاک،شن،علف وغیره که به وسیله الاغ انجام میشود.

ارمنی بند:وسیله ای برای اوردن کاه ازخرمن به داخل کاه دان .

قراره:گونیی است بسته برای اوردن علف وکاه.

کُلکه:جمع کردن گندم های چیده شده دور هم برای مصون ماندن از با شدید وراحتی بار زدن.

کِله کان:یک نوع وسیله چرمی برای محافظت از ناخن ها برای چیدن گندم یا جو.

سنگ دست غاله:ابزاری برای تیزکردن داس.

کیزیله:وسیله ای برای اوردن اب.

چِر:شاخ وبرگ زائد حرس شده از درختان.

پِشک کردن:همان قرعه کشی امروزی.

گی کردن:تقسیم کردن گوسفندان برای بردن به چراگاه (نوبتی بردن).

کیش کردن:عمل راندن گوسفندان برای بردن به صحرا.

چاش:کلمه ای برای نگه داشتن الاغ..هی کردن عمل راندن الاغ.

شیرجوش:جوشاندن شیر گوسفند با استفاده از سنگ برای خوردن درفصل تابستان(گی گله).

شاته:یک نوع نون است گرد برای گرفتن سرشیر برای صبحانه(بسیارخوشمزه است شهری ها).

اگردک:سوغات معروف قلعه بابو(درست شده ازشیر،آرد،شکر،تخم مرغ،روغن).

موسیر:گیاهی است شبیه برگ پیازکه دارای خاصیت دارویی زیادی است وبرای سلامتی مفید است.

مترسگ:ادمی چوبی برای ترساندن کلاغ ها برای جلوگیری از حمله به مزارع.

شونشینی:عمل دید وبازدید در شب(به صرف شام یا غیره ).

سرسوره بازی:عمل سریدن بچه ها در فصل زمستان با مشما از روی تپه ها در زمستان.

دره قشلاق:تفریگاه معروف ودیدنی قلعه بابو در فصل های بهار وتابستان.

پته لاغ:یک نوع تیغ چسبنده در گندم ها.

جوموشک:یک نوع گیاه است که خشک شده ان ازبنزین خطرناک تر است برای اتش زدن مزراع.

نُک کلاغ:یک نوع ماده خوردنی درفصل تابستان برای بچه ها(محل رشد درگندم ها).

علف پخته:نوعی خوراک محلی قلعه بابو(تشکیل شده ازشنگه،پاقض قان وچمول).

علفه:نوعی خوراک دام ها واحشام.

ناشتا:همان صبحانه معروف.

چوله:قطعات خرد شده چوب.

چره کردن:عمل چیدن پشم گوسفندان در فصل بهار و پائیز.

قلعه قلچه:چیدن سنگها برروی یکدیگر برای نشانه گذاری در صحر.

اِسل:محل یا مخزن جمع آوری آب برای کشاورزی.

جول شستن:عمل شستن فرش ها در روز عید نوروز.

درقلعه:میدان روستا.

گله دوشی:ظرفی برای دوشیدن شیر در ان.

شیر پاله:پارچه ای برای صاف کردن شیر ازمواد زائد.

دامون:پایین در برابر بالا به کار می رود.

افتو:خورشید.

میلیچ:همان گنجیشک

منقل:وسیله ای برای گذاشتن اتش در ان برای زیر کرسی.

دیلم:وسیله ایی برای کندن دیوار و زمین.

دروش:وسیله ایی برای سوراخ کردن کفش.

سیز:مکانی برای نگه داری کاه و احشام.

وراز:گراز.

شونه به سر:هدهد

شوکور:خفاش

ویلان:بی مادر

قشقه:نحس

اوروسی:نوعی کفش

اوراغچه:داس،وسیله ایی برای چیدن کشت

زنبول:سبد.

بقچه:پارچه ای برای قرار دادن لباس در ان.

گالش:کفش پلاستیکی.

اوسار:افسار حیوانات.

میخ طیله:میخی برای مهار حیوانات.

طیله:همان طوله.

اوی دو:همان اب دوغ.

سوزه:همان علف .

خین:خون.

بید:بود.

اوو:همان اب.

گو:گاو.

چپش:بز نر کم سن.

تگه:بز نر.

شسشک:گوسفند ماده کم سن.

غورماغه:همان غورباغه.

دوکن:همان مغازه.

 ننه:مادر

شولال:دراز

 

 

 

 

 

         

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

موضوعات مرتبط: اصطلاحات محلی قلعه بابو