|
*روستای قلعه بابو* روستای حافظان قران کریم
| ||||||
|
[ ] [ ] [ علی حمزه ئی ]
موضوعات مرتبط: سنگ نوشته های تاریخی روستا [ ] [ ] [ علی حمزه ئی ]
ملو(شیرین بیان)- گل گاو زبان- گل ختنی-اوشوم(اویشن)-کُلکِ گربه- پینه-ما ما چوچو- ریواس کنگر-میخک- گل اروانه- خاکجی-کتیره- پونه- گل انگشتر-موسیر – بارهنگ -شیر اوله-جوقاسم بالنگو-شم لیله-خوشاروزه-شنگه-پا قزقان-چمول-گلم بارماغی-بل کواز-سلم-قارا توپوزه- بادیان گل کوی چک- شادانه- خُلفه-کتیرا- مورت-میرم نخودی- سیر کوهی- لیز- تورشک - پینه چربه برای دیدن خواص دارویئ هر کدام مراجعه شود به سایت گیاهان داروئی.
موضوعات مرتبط: گیاهان خوراکی ، دارویی روستا [ ] [ ] [ علی حمزه ئی ]
سنگ نوشته های تاریخی موجود در در قشلاق که مربوط به یک شکار گاه قدیمی است.و در حال حاضر یکی از مکان های تفریحی تاریخی قلعه بابو می باشد دعوت میکنم از این مکان دیدن کنید.
موضوعات مرتبط: سنگ نوشته های تاریخی روستا [ ] [ ] [ علی حمزه ئی ]
[ ] [ ] [ علی حمزه ئی ]
[ ] [ ] [ علی حمزه ئی ]
[ ] [ ] [ علی حمزه ئی ]
[ ] [ ] [ علی حمزه ئی ]
لغات عامیانه قلعه بابو شاره:وسیله ای است برای اوردن گندم ،جو،یونجه،پیش وغیره. پَله:گذاشتن انواع پیش دور خرمن برای جلوگیری از بردن کاه توسط باد. یُو:وسیله ای است برای شخم کردن زمین. تیجه: وسلیه ای برای ابکش کردن برنج. چُن:وسیله ای برای خرد کردن گندم ها به وسیله گاو. شِشله:روزی از سال است که خیلی سرد است وبه تعبیر قدیمی ها 60روزسال به یک طرف و6روز دیگر به طرف دیگر از لحاظ سرما.(اول اسفند) جاجیم ننه پیر:مردم اعتقاد دارند که اگر ننه پیر جاجیم خود را به آب بزند بارندگی زیاد می شود،واگر به باد بزند باد زیاد می اید. خرران:ابزاری برای راندن الاغ واحشام. جُل:وسیله ای که بر پشت الاغ می گذارند برای سوار شدن. پرچ:دیواری برای جلوگیری از ورود دزدان وحیوانات وحشی به داخل حیاط. دثار:ابزاری برای ارد کردن کندم وجو. لانجین:وسیله ای برای خمیر کردن برای پخت نان. نا قالی:شخصی است که پوستی به تن خود میکند وزنگ های متعددی به خود میبندد ودورروستا می چرخد و مردم هم به دنباله او میروند واو را با گوله برفی میزنند.(دهم بهمن) چراغ تور:وسیله ای برای روشنای خانه. چراغ دستی:وسیله ای برای ابیاری در شب که از ان برای روشنایی استفاده می کنند. سیلان:خانه ای است چوبی که در فصل تابستان از ان برای خنک شدن استفاده می کنند. کنگر:غذایئ برای الاغ ها. تیره: دیوار کوچکی برای مشخص کردن مرز زمین های کشاورزی. بیل داری:فعالیتی جهت تمیز کردن جوب های آب کشاورزی. آغوز:شیر اول بعد از زایمان حیوانات. ززوی:ماده ای برای درست کردن غره قروت. مامه چوچوی:یک نوع سبزی خوراکی که در فصل بهار در کنار جوب های اب رشد میکند وبسیار خوش خوراک است. شنگه:یکی از ادویه جات برای غذا ها در فصل بهار رشد میکند. خوشا روزه:گیاهی است تیغ دار که داخل دوغ می ریزند برای خوش طعمی دوغ. بابونه:گیاهی است زرد رنگ دارای خواص های بسیار(برای خواندن خواص ان به کتاب خواص گیاهان داردیی مراجعه کنید). پینه:گیاه کوچکی است که در کنار نهر های اب رشد میکند ومردم روستا ازان به عنوان سبزی درسفره استفاده میکنند(فصل محصول بهار). پنگ اله:ته مانده انگورباغها(چیدن همگانی انگور). پرتو:ابزاری برای ساختمان سازی. مهتابی:مکانی جلوی خانه برای استراحت درفصل تابستان. غربیل:ابزاری برای بیختن گندم وجدا کردن ضایعات از ان و......... یوآشن:ابزار ساخته شده ازچوب واهن مخصوص خرمن کوبیدن وبافه دادن. بافه:جمع کردن گندم ها وعلوفات به صورت کوچک برای راحتی بار کردن وجلوگیری از باد زدن. خرمن:محلی برای جمع اوری گندم ،جو،گاودانه وغیره. گره کردن:جمع کردن گندم ها در دست هنگام دروکردن. دست غاله:ابزاری برای چیدن گندم،یونجه،شبدر،جو و غیره. پاجه:سوراخی است درپشت بام ها ودیوارها برای روشنایی. دکبیله:ابزاری برای درست کردن نخ از پشم گوسفندان.(دوک) کاه گل:مخلوط کردن خاک با کاه برای کشیدن بر روی پشت بام ودیوارها. پایه:یک نوع وسیله گرمایشی برای زمستان(درست شده ازفضولات حیوانات). بازنه:سوراخی برای انتقال دود از تنور نان پزی. شن کش:ابزاری برای مخلود کردن دانه ها با خاک. حیمه:یک نوع سوخت برای روشن کردن تنور برای پخت نان. آخور:محل ریختن کاه برای حیوانات. گَله دان:محلی برای نگهداری حیوانات در فصل تابستان. دالان:محلی برای عبورو مرور. سیله:وسیله ای برای رد کردن اب از پشت بام. گورون:وسیله ای برای راندن گاو برای شخم کردن زمین. اسبارکردن:عمل کندن زمین با بیل برای کشاورزی. گوی اری:عمل شخم کردن زمین با گاو برای کاشت. گُله جمع کردن:عمل جمع اوری خوشه های گندمی که درعمل دروکردن روی زمین ریخته. کولش:ساقه گندم بعد از جدا کردن خوشه گندم از ان قابل استفاده برای جول دوزی. گوآل:وسیله ای است برای حمل ونقل کردن کود،خاک،شن،علف وغیره که به وسیله الاغ انجام میشود. ارمنی بند:وسیله ای برای اوردن کاه ازخرمن به داخل کاه دان . قراره:گونیی است بسته برای اوردن علف وکاه. کُلکه:جمع کردن گندم های چیده شده دور هم برای مصون ماندن از با شدید وراحتی بار زدن. کِله کان:یک نوع وسیله چرمی برای محافظت از ناخن ها برای چیدن گندم یا جو. سنگ دست غاله:ابزاری برای تیزکردن داس. کیزیله:وسیله ای برای اوردن اب. چِر:شاخ وبرگ زائد حرس شده از درختان. پِشک کردن:همان قرعه کشی امروزی. گی کردن:تقسیم کردن گوسفندان برای بردن به چراگاه (نوبتی بردن). کیش کردن:عمل راندن گوسفندان برای بردن به صحرا. چاش:کلمه ای برای نگه داشتن الاغ..هی کردن عمل راندن الاغ. شیرجوش:جوشاندن شیر گوسفند با استفاده از سنگ برای خوردن درفصل تابستان(گی گله). شاته:یک نوع نون است گرد برای گرفتن سرشیر برای صبحانه(بسیارخوشمزه است شهری ها). اگردک:سوغات معروف قلعه بابو(درست شده ازشیر،آرد،شکر،تخم مرغ،روغن). موسیر:گیاهی است شبیه برگ پیازکه دارای خاصیت دارویی زیادی است وبرای سلامتی مفید است. مترسگ:ادمی چوبی برای ترساندن کلاغ ها برای جلوگیری از حمله به مزارع. شونشینی:عمل دید وبازدید در شب(به صرف شام یا غیره ). سرسوره بازی:عمل سریدن بچه ها در فصل زمستان با مشما از روی تپه ها در زمستان. دره قشلاق:تفریگاه معروف ودیدنی قلعه بابو در فصل های بهار وتابستان. پته لاغ:یک نوع تیغ چسبنده در گندم ها. جوموشک:یک نوع گیاه است که خشک شده ان ازبنزین خطرناک تر است برای اتش زدن مزراع. نُک کلاغ:یک نوع ماده خوردنی درفصل تابستان برای بچه ها(محل رشد درگندم ها). علف پخته:نوعی خوراک محلی قلعه بابو(تشکیل شده ازشنگه،پاقض قان وچمول). علفه:نوعی خوراک دام ها واحشام. ناشتا:همان صبحانه معروف. چوله:قطعات خرد شده چوب. چره کردن:عمل چیدن پشم گوسفندان در فصل بهار و پائیز. قلعه قلچه:چیدن سنگها برروی یکدیگر برای نشانه گذاری در صحر. اِسل:محل یا مخزن جمع آوری آب برای کشاورزی. جول شستن:عمل شستن فرش ها در روز عید نوروز. درقلعه:میدان روستا. گله دوشی:ظرفی برای دوشیدن شیر در ان. شیر پاله:پارچه ای برای صاف کردن شیر ازمواد زائد. دامون:پایین در برابر بالا به کار می رود. افتو:خورشید. میلیچ:همان گنجیشک منقل:وسیله ای برای گذاشتن اتش در ان برای زیر کرسی. دیلم:وسیله ایی برای کندن دیوار و زمین. دروش:وسیله ایی برای سوراخ کردن کفش. سیز:مکانی برای نگه داری کاه و احشام. وراز:گراز. شونه به سر:هدهد شوکور:خفاش ویلان:بی مادر قشقه:نحس اوروسی:نوعی کفش اوراغچه:داس،وسیله ایی برای چیدن کشت زنبول:سبد. بقچه:پارچه ای برای قرار دادن لباس در ان. گالش:کفش پلاستیکی. اوسار:افسار حیوانات. میخ طیله:میخی برای مهار حیوانات. طیله:همان طوله. اوی دو:همان اب دوغ. سوزه:همان علف . خین:خون. بید:بود. اوو:همان اب. گو:گاو. چپش:بز نر کم سن. تگه:بز نر. شسشک:گوسفند ماده کم سن. غورماغه:همان غورباغه. دوکن:همان مغازه. ننه:مادر شولال:دراز
موضوعات مرتبط: اصطلاحات محلی قلعه بابو [ ] [ ] [ علی حمزه ئی ]
[ ] [ ] [ علی حمزه ئی ]
امام علي (عليه السلام)
امام صادق(ع) مردم به واسطه کارهای نیک خود بیشتر زندگی میکنند تا عمرهای خود وبه واسطه گناهانشان بیشترمی میرند تا به مرگ های مقررشان. ازبرای شیطان لشکری قوی تراززنان وغضب نیست. از شیعیان ما نیست کسی که منکر چها رچیز باشد:معراج-سوال در قبر- خلق بهشت ودوزخ-شفاعت امام علی (ع) نفس های انسان گام های اوبه سوی مرگ است. کسی که بسیار ذکر آخرت کند گناهانش کم می گردد. چگونه برای آخرت کار می کند کسی که مشغول دنیا است. آرزو مرگ را به فراموشی می اندازد. آفت وبلای بخشش وسخاوت منت گذاردن است. به چهار خصلت مرد آقایئ یابد:عفت-ادب-جودوبخشش-عقل. سه چیزازدرهای نیکی است:سخاوت نفس-پاکیزگی سخن-صبربرآزار. دوری ازگناه کمال اخلاص است. بد رفتار ربه وسیله پاداش به نیکو تنبیه کن. طلب مغفرت نمودن داروی گناهان است. کاملترین شما از لحاظ ایمان بهترین شما ازلحاظ اخلاق است. زیان کار کسی است که بهشت عالی را به گناه پست بفروشد. جوانمردی درسه چیز است:فروگرفتن نگاه- فروگرفتن صدا-به اعتدال راه رفتن. هم صحبتی با زنان گرفتاری به بارآورده ودلها را بیمار می سازد. ازما نیست کسی که به مسلمانی مکر وحیله کند. حضرت محمد(ص) خداوند می فرماید آرزوی هرمومنی را که به غیر من امیدوار باشد حتما نا امید میکنم. کسی که مومنی را غمگین کند سپس همه ی دنیا رابه او ببخشد این عمل جبران وکفاره آن نخواهد شد وپاداشی هم نمی برد. هرکار مهمی که با حمد وسپاس خداوند شروع نشود ان کار ناقص وبریده خواهد بود. برادرت را با روی گشاده وخندان ملاقات کن. برای من شش صفت را به عهده بگیر تا من برای شما بهشت را به عهده بگیرم:نماز-زکات-امانت داری-حفظ عورت-شکم-زبان. هیچ بیماری ودردی به مسلمان نمی رسد مگراینکه کفاره گناهان او باشد. کسی که حاجت مومنی را بر اورده سازد خداوند حاجت های بسیاری را از او براورده سازد که پائین ترین انها بهشت است. امام باقر(ع) قبر را در هر روز سخنی است که می گوید:من خانه غربت،خانه وحشت،وخانه کرم ها هستم من قبر هستم من باغی از باغ های بهشت یا گودالی ازآتش هستم. وحشت قبر برکسی که رکوعش راکامل به جا آورد وارد نمی شود. بسم الله الرحمن الرحيم سفارش امام صادق(ع): زراره نقل می کندکه درخدمت امام صادق بودیم، حضرت در مورد زمان غیبت حضرت مهدی (ع) مطالبی گفتند، من به حضرت عرض کردم : اگر زمان غیبت را درک کردم چه عملی انجالم دهم ؟ امام فرمود : اگر آن زمان را درک کردی و در زمانغیبت حضرتمهدی زنده بودی پس این دعا را بخوان:
اَللّهُمَّ عَرِّفْني نَفْسَکَ **************************** خدایا،خودت را به من بشناسان. پس اگر خودت را به من نشناسی من پیامبرت را نمی شناسم . خدایا پیامبرت را به من بشناسان. پس اگر پیامبرت را به من نشناسی من حجت تو را ( امام معصوم) نمی توانم بشناسم . خدایا حجت خود را به من معرفی کن اگر حجتت را به من معرفی نکنی و من او را نشناسم در دینم گمراه خواهم شد." ********************** پیامبر اکرم (ص) فرمودند: امام محمد باقر (ع) فرمودند: امام جعفرصادق (ع) فرمودند : امام جعفر صادق (ع) فرمودند : امام جعفر صادق (ع) فرمودند : امام جعفرصادق (ع) در تفسیر آیه62 سوره نمل می فرماید: امام جعفر صادق (ع) فرمودند: امام جعفر صادق (ع) فرمودند: امام جعفر صادق (ع) فرمودند: امام جعفر صادق (ع) فرمودند: امام جعفر صادق (ع) فرمودند: امام جعفر صادق (ع) فرمودند: امام موسی کاظم (ع): امام مهدی(عج) فرمودند:
رسول خدا صلی الله علیه و آله 1ـ روز قیامت فرا نمی رسد مگر این که قائم ما قیام به حق نماید و این موقعی است که خداوند عزوجل به وی فرمان قیام دهد. هر کس از وی پیروی کند رستگار و آن کس که سرپیچی نماید، به هلاکت رسد. ای بندگان خدا! به سوی وی شتابید هرچند با راه رفتن از روی برف باشد چرا که وی سفیر الهی و جانشین من است. 2ـ خوش به حال کسی که قائم اهل بیت مرا ببیند در حالی که قبل از قیامش از وی و امامان پیش از او پیروی نموده و از دشمنان آن ها پرهیز کرده باشد. اینان رفقای من و گرامی ترین افراد امت من می باشند. حضرت علی علیه السلام 1ـ چون اوضاع دنیا به آنجا رسد که از هرسو آشوب و ظلم به وقوع بپیوندد، آقای بزرگوار، ظاهر شود و بر تخت سلطنت قرار گیرد. یاران وی از هر طرف چون پاره های ابر که در فصل پاییز جمع شده به هم می پیوندند به دور او گرد آیند و او و پیروانش بر دین حق پایدار باشند. 2ـ قائم ما غیبتی طولانی خواهد داشت. شیعیان را چنان می بینم که برای پیدا کردن او دشت و دَمَن را زیر پا گذارند و او را پیدا نکنند. بدانید آن ها که در غیبت وی در دین خود ثابت بمانند و از طول مدت غیبتش منکرش نشوند، روز قیامت با من خواهند بود. امام حسن علیه السلام هر یک از ما ائمه، سازش با سلطان زمانش را به گردن می گیرد، جز قائم ما که عیسی روح اللّه پشت سر او نماز می گذارد و خداوند ولایت او را از مردم پوشیده می دارد. او از نظرها پنهان خواهد شد تا چون ظهور کند، بیعت هیچ کس در گردن وی نباشد. امام حسین علیه السلام پسر نهمین من سنّتی از یوسف و سنّتی از موسی بن عمران دارد و او قائم ما اهل بیت است که خداوند در یک شب کار او را اصلاح می کند (وسایل ظهور او را فراهم می آورد و یاران او را گرد آورد) امام سجاد علیه السلام قائم ما ولادتش بر مردم پوشیده می ماند تا جایی که می گویند او هنوز متولد نشده است. امام محمدباقر علیه السلام یکی از اموری که حتما تحقق می یابد و به قلم قضا نوشته شده است، قیام قائم ماست. هر کس در آنچه که گفتم، شک کند، کافر از دنیا می رود. پدر و مادرم فدای او که نامش نام من و کنیه اش کنیه ی من و هفتمین فرزند من است. زمین را پر از عدل می کند چنان که پر از ظلم و ستم شده باشد. هر کس او را درک نماید و مانند پیغمبر و علی از وی پیروی کند، بهشت بر او واجب می شود و هر کس تسلیم فرمان وی نشود، بهشت بر او حرام گردد و جایگاهش آتش خواهد بود و چه بد است آتش برای ستمگران. امام صادق علیه السلام 1ـ هر گروهی از مردم دولتی دارند که انتظار آن را می کشند و دولت مانیز در آخرالزمان ظاهر می گردد. 2ـ هرکس تمام ائمه طاهرین را تصدیق کند ولی منکر وجود مهدی موعود باشد،مثل این است که اعتقاد به تمام پیغمبران داشته باشد ولی منکر نبوت پیغمبر صلی الله علیه و آله شود. 3ـ صاحب الزمان را غیتبی است که باید در غیبت وی بندگان خدا از انحراف پناه به خدا ببرند و دین خود را از کف ندهند. امام موسی کاظم علیه السلام صاحب الامر ناگزیر از غیبتی است که بعضی از معتقدین به وی از اعتقاد خود برگردند.غیبت او امتحانی است که خداوند بندگان خود را بدان وسیله امتحان می کند. امام رضا علیه السلام دنیا فتنه ای در جلو دارد که آتش آن دامن خاص و عام را خواهد گرفت و آن در موقعی است که شیعیان ما فرزند سوم مرا از دست بدهند و اهل آسمان و زمین و مرد و زن دلسوخته و غمزده و مصیبت رسیده اند و به خاطر وی گریه می کنند. فدای او باد پدر و مادرم که همنام جدم و شبیه من و شبیه موسی بن عمران است. لباس های نورانی پوشیده که از شعاع انوار قدس می درخشد. چه بسیارند زنان ومردان با ایمانی که چون آب زلال را از دست بدهند، حیران و غمگین و متأسف گردند. گویا آن ها را مأیوس و متحیر می بینم. آن ها را چنان صدا زنند که از دور شنیده شود، چنان که از نزدیک شنیده می شود. او (امام زمان) برای مؤمنین رحمت و برای کفار عذاب است. امام محمدتقی علیه السلام قائم ما همان مهدی است که باید در غیبتش منتظر او باشند و در موقع ظهورش فرمان برداری او کنند... و بهترین اعمال شیعیان ما انتظار فرج امام زمان است. امام حسن عسگری علیه السلام خدا را شکر می کنم که مرا از دنیا نبرد تا آن که جانشین مرا به من نشان داد. او در صورت و سیرت از همه کس به پیغمبر صلی الله علیه و آله شبیه تر است. خداوند او را در طول غیبتش از هر سانحه ای حفظ کند تاوقتی که او را ظاهر نموده و او زمین را پر از عدل و داد کند چنان که پر از ظلم و ستم شده باشد. چهل حدیث از امام زمان(عج) 1ـ من مهدی و قائم الزمان هستم. من آن کسی هستم که زمین را پر از عدل می کنم. همان گونه که پر از ظلم و ستم شده است. زمین هرگز از حجت خالی نمی ماندو مردم در وقفه نمی مانند و این امانتی است که جز به برادرانت از اهل حق، مگو. 2ـ من ذخیره ی خدا در زمین و انتقام گیرنده از دشمنان هستم. 3ـ من قائم آل محمد هستم و کسی هستم که در آخرالزمان با این شمشیر قیام می کنم. 4ـ من آخرین وصی هستم که خداوند بزرگ به وسیله ی من گرفتاری ها را از خاندان و شیعیانم دور می گرداند. 5ـ هر کس من را انکار کند، از من نیست و راه او راه پسر نوح است. 6ـ من هنگام قیام آن چنان قیام خواهم کرد که بیعت هیچ یک از سرکشان به گردنم نیست. 7ـ چگونگی بهره برداری مردم ازمن در زمان غیبتم همانند بهره برداری آنان از خورشید است. هنگامی که ابر خورشید را از دیدگان پنهان کند. 8ـ وجود من برای اهل زمین موجب امان است همان گونه که ستارگان برای اهل آسمان ها موجب امان هستند. 9ـ زمین هیچ گاه خالی از حجت نیست یا آن حجت آشکار است و یا پنهان. 10ـ دل های ما ظرف اراده ی خداست. پس هرگاه او چیزی را اراده کند، ما نیز همان چیز را اراده کنیم. 11ـ حق ما با ما و در نزد ماست. 12ـ هنگامی که خدا به ما اجازه ی سخن گفتن بدهد، حق آشکار شود و باطل نابود گردد. 13ـ هر کس ما از او بیزاری جوییم، خدا و فرشتگان و پیامبران و اولیایش نیز از او بیزاری می جویند. 14ـ ستمکاران پنداشته اند که حجت خداوند از بین رفتنی است، اگر به ما اجازه ی سخن گفتن داده شود، تردیدها از بین می رود. 15ـ هر کس به ما ستم کند از گروه ستمگران است و نفرین خدا بر اوست. 16ـ خداوند با ماست و با بودن او نیازی به غیر او نداریم و حق باماست و هر کس از اطاعت ما سرپیچی کند، ما را به وحشت نمی اندازد و ما دست پرورده ی پروردگارمان هستیم و آفرینش بعد از ما دست پرورده ی ما هستند. 17ـ اما ظهور فرج پس آن به اراده ی خدایی است که یادش بزرگ است و هر کس وقت تعیین کند، دروغ گفته است. 18ـ نشانه ی ظهور من بسیاری هرج و مرج و آشوب هاست. 19ـ برای تعجیل فرج بسیار دعا کنید زیرا همین موجب فرج و گشایش شماست. 20ـ از آنچه برایتان سودی ندارد، پرسش نکنید و خود را برای دانستن آنچه از شما نخواسته اند، به زحمت نیندازید. 21ـ فاطمه علیهاالسلام دختر پیامبر خدا صلی الله علیه و آله برای من الگوی نمونه ای است. 22ـ در رویدادهای تازه که برای شما واقع می شود، به روایت کنندگان احادیث ما مراجعه کنید، زیرا آن ها حجت من بر شما هستند و من حجت خدا بر آنان هستم. 23ـ از خدا بترسید و تسلیم ما شوید و کارها را به ما بسپرید. پس برماست که شما را از سرچشمه سیراب برگردانیم، همان گونه که بردن شما به سوی سرچشمه به وسیله ما بوده است و در پی آنچه از شما پوشیده شده است، نروید. 24ـ نادانان و کم خردان شیعه و کسانی که پروبال پشه از دینداری آنان برتر و محکم تر است، ما را آزار می دهند. 25ـ از راه راست به راه چپ منحرف نشوید و مقصد خود را با دوستی ما بر اساس راهی که روشن است، به طرف ما قرار دهید. 26ـ هر فردی از شما باید به آنچه عمل کندکه به وسیله ی دوستی ما تقرب می جست و از آنچه او را پست می گرداند که همان ناخوش داشتن و خشم ماست،دوری نماید. 27ـ ما از اخبار و اوضاع شما کاملاً آگاهیم و هیچ یک از آن ها بر ما پوشیده نیست. 28ـ ما از رسیدگی و سرپرستی شما کوتاهی نمی کنیم و یاد شما را از خاطر نمی بریم که اگر جز این بود از هر سو گرفتاری بر شما فرودمی آمد و دشمنان، شما را از بین می بردند. پس از خدای بزرگ بترسید. 29ـ هر کس به ناحق چیزی از اموال ما را بخورد، همانا آتش در شکم خود می کند و به زودی به رو در آتش جهنم می افتد. 30ـ وقتی برای هیچ کس جایز نیست که درمال دیگران بدون اجازه ی آنان تصرف کند، پس چگونه این کار در مال ما جایز می شود.؟ 31ـ از رحمت خدا دور است کسی که نماز مغرب را به اندازه ای تأخیر بیندازد که ستاره ها آشکارشوند. 32ـ از رحمت خدا دور است کسی که نماز صبح را به اندازه ای تأخیر بیندازد تا ستاره ها ناپدید شوند. 33ـ سجده ی شکر از لازم ترین و بایسته ترین مستحبات است . 34ـ عطسه کردن، سه روز امان از مرگ است. 35ـ برتری دعا و تسبیح گفتن پس از نمازهای واجب در برابر دعای پس از نمازهای مستحب، مانند برتری واجبات بر مستحبات است. 36ـ هیچ چیز مانند نماز، بینی شیطان را به خاک نمی ساید. پس نماز بخوان و بینی شیطان را به خاک بمال. 37ـ اگر چنان چه شیعیان ما در راه ایفای پیمانی که بر دوش دارند، هم دل می شدند، میمنت دیدار ما از ایشان به تأخیر نمی افتاد. 38ـ ما را از شیعیان دور نگه نمی دارد مگر کردارهای آنان که به ما می رسد و برای ما ناخوشایندو دور از انتظار است. 39ـ برخی نزد شیعیان من آمده ادعای دیدار مرا می کنند. آگاه باشید هر کس پیش از خروج سفیانی و ندای آسمانی ادعای دیدار نماید، او دروغگو و تهمت زننده است. 40ـ اگر خواستار ارشاد باشی، ارشاد می شودی و اگر جوینده باشی یابنده خواهی شد. چهل حديث گهربار از امام زمان؛ حضرت مهدي عجلالله تعالي فرجهالشريف
1- توجّه امام مهدى(عليه السلام) به شيعيان خويش إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا: ما در رعايت حال شما كوتاهى نمىكنيم و ياد شما را از خاطر نبرده يم، كه اگر جز اين بود گرفتارىها به شما روى مىآورد و دشمنان، شما را ريشه كن مىكردند. از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد. 2- عمل صالح و تقرّب به اهل بيت(عليهم السلام) فَلْيَعْمَلْ كُلُّ امْرِء مِنْكُمْ بِما يُقَرَّبُ بِهِ مِنْ مَحَبَّتِنا، وَلْيَتَجَنَّبْ ما يُدْنيهِ مِنْ كَراهِيَّتِنا وَ سَخَطِنا، فَإِنَّ امْرَأً يَبْغَتُهُ فُجْأَةً حينَ لا تَنْفَعُهُ تَوْبَةٌ، وَ لا يُنْجيهِ مِنْ عِقابِنا نَدَمٌ عَلى حَوْبَة: هر يك از شما بايد به آنچه كه او را به دوستى ما نزديك مىسازد، عمل كند و از آنچه كه خوشايند ما نبوده و خشم ما در آن است، دورى گزيند، زيرا خداوند به طور ناگهانى انسان را مىگيرد، در وقتى كه توبه برايش سودى ندارد و پشيمانى او را از كيفر ما به خاطر گناهش نجات نمىدهد. 3- تسليم در مقابل دستورهاى اهل بيت(عليهم السلام) فَاتَّقُوا اللّهَ، وَ سَلِّمُوا لَنا، وَ رُدُّو الاَْمْرَ إِلَيْنا، فَعَلَيْنَا الاِْصْدارُ، كَما كانَ مِنَّا الاِْيرادُ، وَ لا تَحاوَلُوا كَشْفَ ما غُطِّىَ عَنْكُمْ، وَ اجْعَلُوا قَصْدَكُمْ إِلَيْنا بِالْمَوَدَّةِ عَلَى السُّنَّةِ الْواضِحَةِ: از خدا بترسيد و تسليم ما شويد و كارها را به ما واگذاريد، بر ماست كه شما را از سرچشمه، سيراب برگردانيم، چنان كه بردن شما به سرچشمه از ما بود، در پى كشف آنچه از شما پوشيده شده نرويد. مقصد خود را با دوستى ما بر اساس راهى كه روشن است به طرف ما قرار دهيد. 4- تحقّق حتمى حقّ أَبَى اللّهُ عَزَّوَجَلَّ لِلْحَقِّ إِلاّ إِتْمامًا وَ لِلْباطِلِ إِلاّ زَهُوقًا، وَ هُوَ شاهِدٌ عَلَىَّ بِما أَذْكُرُهُ: خداوند مقدّر فرموده است كه حقّ به مرحله نهايى و كمال خود برسد و باطل از بين برود، و او بر آنچه بيان نمودم گواه است. 5- خلقت هدفدار و هدايت پايدار إِنَّ اللّهَ تَعالى لَمْ يَخْلُقِ الْخَلْقَ عَبَثًا وَ لا أَهْمَلَهُمْ سُدًى بَلْ خَلَقَهُمْ بِقُدْرَتِهِ وَ جَعَلَ لَهُمْ أَسْماعًا وَ أَبْصارًا وَ قُلُوبًا وَ أَلْبابًا ثُمَّ بَعَثَ إِلَيْهِمُ النَّبِيّينَ عَلَيْهِمُ السَّلامُ مُبَشِّرينَ وَ مُنْذِرينَ، يَأْمُرُونَهُمْ بِطاعَتِهِ وَ يَنْهَوْنَهُمْ عَنْ مَعْصِيَتِهِ وَ يُعَرِّفُونَهُمْ ما جَهِلُوهُ مِنْ أَمْرِ خالِقِهِمْ وَ دينِهِمْ وَ أَنـْزَلَ عَلَيْهِمْ كِتابًا، وَ بَعَثَ إِلَيْهِمْ مَلائِكَةً يَأْتينَ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ مَنْ بَعَثَهُمْ إِلَيْهِمْ بِالْفَضْلِ الَّذى جَعَلَهُ لَهُمْ عَلَيْهِمْ: خداوند متعال، خلق را بيهوده نيافريده و آنان را مهمل نگذاشته است، بلكه آنان را به قدرتش آفريده و براى آنها گوش و چشم و دل و عقل قرار داده، آن گاه پيامبران را كه مژده دهنده و ترساننده هستند به سويشان برانگيخت تا به طاعتش دستور دهند و از نافرمانىاش جلوگيرى فرمايند و آنچه را از امر خداوند و دينشان نمىدانند به آنها بفهمانند و بر آنان كتاب فرستاد و به سويشان فرشتگان برانگيخت تا آنها ميان خدا و پيامبران ـ به واسطه تفضّلى كه بر ايشان روا داشته ـ واسطه باشند. 6- ظهور حقّ إِذا أَذِنَ اللّهُ لَنا فِى الْقَوْلِ ظَهَرَ الْحَقُّ وَ اضْمَحَلَّ الْباطِلُ، وَ انْحَسَرَ عَنْكُمْ: هرگاه خداوند به ما اجازه دهد كه سخن گوييم، حقّ ظاهر خواهد شد و باطل از ميان خواهد رفت و خفقان از [سرِ] شما برطرف خواهد شد. 7- تفتيش ناروا مَنْ بَحَثَ فَقَدْ طَلَبَ، وَ مَنْ طَلَبَ فَقَدْ دَلَّ، وَ مَنْ دَلَّ فَقَدْ أَشاطَ وَ مَنْ أَشاطَ فَقَدْ أَشْرَكَ: حضرت مهدى(عليه السلام) در خصوص كسانى كه در جستجوى او بوده اند تا به حاكم جور تحويلش دهند فرموده است: آن كه بكاود، بجويد و آن كه بجويد دلالت دهد و آن كه دلالت دهد به هدف رسد و هر كه [در مورد من] چنين كند، شرك ورزيده است. 8- ظهور حقّ به اذن حقّ فَلا ظُهُورَ إِلاّ بَعْدَ إِذْنِ اللّهِ تَعالى ذِكْرُهُ وَ ذلِكَ بَعْدَ طُولِ الاَْمَدِ وَ قَسْوَةِ الْقُلُوبِ وَ امْتِلاءِ الاَْرْضِ جَوْرًا: ظهورى نيست، مگر به اجازه خداوند متعال و آن هم پس از زمان طولانى و قساوت دلها و فراگير شدن زمين از جور و ستم. 9- مدّعيان دروغگو سَيَأْتى إلى شيعَتى مَنْ يَدَّعِى المُشاهَدَةَ. أَلا فَمَنِ ادَّعَى المُشاهَدَةَ قَبْلَ خُرُوجِ السُّفْيانى وَ الصَّيْحَةِ فَهُوَ كَذّابٌ مُفْتَر وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّهِ الْعَلِىِّ الْعَظيم: آگاه باشيد به زودى كسانى ادّعاى مشاهده (نيابت خاصّه) مرا خواهند كرد. آگاه باشيد هر كس قبل از خروج «سفيانى» و شنيدن صداى آسمانى، ادّعاى مشاهده مرا كند دروغگو و افترا زننده است؛ حركت و نيرويى جز به خداى بزرگ نيست. 10- دنيا در سراشيبى زوال إِنَّ الدُّنْيا قَدْ دَنا فَناؤُها وَ زَوالُها وَ أَذِنَتْ بِالْوِداعِ وَ إِنّى أَدْعُوكُمْ إِلَى اللّهِ وَ رَسُولِهِ(صلى الله عليه وآله وسلم) وَ الْعَمَلِ بِكِتابِهِ وَ إِماتَةِ الْباطِلِ وَ إِحْياءِ السُّنَّةِ: دنيا فنا و زوالش نزديك گرديده و در حال وداع است، و من شما را به سوى خدا و پيامبرش ـ كه درود خدا بر او و آلش باد ـ و عمل به قرآنش و ميراندن باطل و زنده كردن سنّت، دعوت مىكنم. 11- ذخيره بزرگ أَنَا بَقِيَّةٌ مِنْ آدَمَ وَ ذَخيرَةٌ مِنْ نُوح وَ مُصْطَفى مِنْ إِبْراهيمَ وَ صَفْوَة مِنْ مُحَمَّد(صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِمْ أَجْمَعينَ): من باقيمانده آدم و ذخيره نوح و برگزيده ابراهيم و خلاصه محمّد (درود خدا بر همگى آنان باد) هستم. 12- حجّت خدا زَعَمَتِ الظَّلَمَةُ أَنَّ حُجَّةَ اللّهِ داحِضَةٌ وَ لَوْ أُذِنَ لَنا فِى الْكَلامِ لَزالَ الشَّكُّ: ستمگران پنداشتند كه حجّت خدا از بين رفته است، در حالى كه اگر به ما اجازه سخن گفتن داده مىشد، هر آينه تمام شكّها را از بين مىبرديم. 13- عطسه، نشانه سلامت أَلا أُبَشِّرُكَ فِى الْعِطاسِ فَقُلْتُ بَلى قالَ: هُوَ أَمانٌ مِنَ الْمَوْتِ ثَلاثَةَ أَيّام: نسيم، خدمتكار حضرت مهدى(عليه السلام) گويد: آن حضرت به من فرمود: آيا تو را در مورد عطسه كردن بشارت دهم؟ گفتم: آرى. فرمود: عطسه، علامتِ امان از مرگ تا سه روز است. 14- نماز، طردكننده شيطان ما أُرْغِمَ أَنْفُ الشَّيْطانِ بِشَىْء مِثْلِ الصَّلوةِ، فَصَلِّها وَ أَرْغِمْ أَنْفَ الشَّيْطانِ: هيچ چيز مثل نماز، بينى شيطان را به خاك نمىمالد، پس نماز بخوان و بينى شيطان را به خاك بمال. 15- حق الناس لا يَحِلُّ لاَِحَد أَنْ يَتَصَرَّفَ فى مالِ غَيْرِهِ بِغَيْرِ إِذْنِهِ: تصرّف در مال هيچ كس بدون اجازه او جايز نيست. 16- پناه بردن به خدا أَعُوذُ بِاللّهِ مِنَ الْعَمى بَعْدَ الْجَلاءِ وَ مِنَ الضَّلالَهِ بَعْدَ الْهُدى وَ مِنْ مُوبِقاتِ الاَْعْمالِ وَ مُرْدِياتِ الْفِتَنِ: پناه به خدا مىرم از نابينايى بعد از بينايى و از گمراهى بعد از راهيابى و از اعمال ناشايسته و فرو افتادن در فتنهها. 17- اسوه هاى حقيقت إِنَّ الْحَقَّ مَعَنا وَ فينا، لا يَقُولُ ذلِكَ سِوانا إِلاّ كَذّابٌ مُفْتَر: حقّ با ما و در ميان ماست، كسى جز ما چنين نگويد، مگر آن كه دروغگو و افترا زننده باشد. 18- ظهور فَرَج به اذن خدا وَ أَمّا ظُهُورُ الْفَرَجِ فَإِنَّهُ إِلَى اللّهِ عَزَّوَجَلَّ، كَذَبَ الْوَقّاتُونَ. وَ أَمّا قَوْلُ مَنْزَعَمَ أَنَّ الْحُسَيْنَ(عليه السلام) لَمْ يُقْتَلْ، فَكُفْرٌ وَ تَكْذيبٌ وَ ضَلالٌ: امّا ظهور فرج، موكول به اراده خداوند متعال است و هر كس براى ظهور ما وقت تعيين كند دروغگوست. و امّا گفته كسانى كه پنداشتهاند امام حسين(عليه السلام) كشته نشده، كفر و دروغ و گمراهى است. 19- شناخت خدا إِنَّ اللّهَ تَعالى هُوَ الَّذى خَلَقَ الاَْجْسامَ وَ قَسَّمَ الاَْرْزاقَ لاَِنَّهُ لَيْسَ بِجِسْم وَلا حالّ فيجِسْم«لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَىءٌ وَ هُوَالسَّميعُ الْعَليمُ»: همانا خداوند متعال، كسى است كه اجسام را آفريده و ارزاق را تقسيم فرموده، او جسم نيست و در جسمى هم حلول نكرده، چيزى مثل او نيست و شنوا و داناست. 20- ائمّه(عليهم السلام) دست پروردههاى پروردگار إِنَّ اللّه مَعَنا و لا فاقَةَ بِنا إِلى غَيْرِهِ وَ الْحَقَّ مَعَنا فَلَنْ يُوحِشَنا مَنْ قَعَدَ عَنّا وَ نَحْنُ صَنائِعُ رَبِّنا وَ الْخَلْقُ بَعْدُ صَنائِعُنا: خداوند با ماست، و به جز ذات پروردگار به چيزى نياز نداريم، و حقّ با ماست. اگر كسانى با ما نباشند، هرگز در ما وحشتى ايجاد نمىشود، ما دستپروردههاى پروردگارمان، و مردمان، دستپروردههاى ما هستند. 21- دانش حقيقى أَلْعِلْمُ عِلْمُنا وَ لا شَىْءَ عَلَيْكُمْ مِنْ كُفْرِ مَنْ كَفَرَ: دانش، دانشِ ماست، از كفرِ كافر، گزندى بر شما نيست. 22- اتّفاق و وفاى به عهد لَوْ أَنَّ أَشْياعَنا وَفَّقَهُمُ اللّهُ لِطاعَتِهِ عَلَى اجْتِماع مِنَ الْقُلُوبِ فِى الْوَفاءِ بِالْعَهْدِ عَلَيْهِمْ لَما تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الُْيمْنُ بِلِقائِنا وَ لَتَعَجَّلَتْ لَهُمُ السَّعادَةُ بِمُشاهَدَتِنا: اگر شيعيان ما ـ كه خداوند آنها را به طاعت و بندگى خويش موفّق بدارد ـ در وفاى به عهد و پيمان الهى اتّحاد واتّفاق مىداشتند و عهد و پيمان را محترم مىشمردند، سعادت ديدار ما به تأخير نمىافتاد و زودتر به سعادت ديدار ما نائل مىشدند. 23- ما را آزردند قَدْ آذانا جُهَلاءُ الشّيعَةِ وَ حُمَقاؤُهُمْ، وَ مَنْ دينُهُ جَناحُ الْبَعُوضَةِ أَرْجَحُ مِنْهُ: حضرت مهدى(عليه السلام) به محمّد بن على بن هلال كرخى فرمودهاند :نادانان و كمخردان شيعه و كسانى كه بال پشه از ديندارى آنان محكمتر است، ما را آزردند. 24- بيزارى از غاليان أَنـَا بَرىءٌ إِلَى اللّهِ وَ إِلى رَسُولِهِ مِمَّنْ يَقُولُ إِنّا نَعْلَمُ الْغَيْبَ وَ نُشارِكُهُ فيمُلْكِهِ أَوْ يُحِلُّنا مَحَلاًّ سِوَى الَْمحَلِّ الَّذى رَضِيَهُ اللّهُ لَنا: من از افرادى كه مىگويند: ما اهل بيت [مستقلاًّ از پيش خود و بدون دريافت از جانب خداوند] غيب مىدانيم و در سلطنت و آفرينش موجودات با خدا شريك هستيم، ما را از مقامى كه خداوند براى ما پسنديده بالاتر مىبرند، نزد خدا و رسولش، بيزارى مىجويم. 25- از واجباتترين مستحبات سَجْدَةُ الشُّكْرِ مِنْ أَلْزَمِ السُّنَنِ وَ أَوْجَبِها: سجده شكر از لازمترين و واجبترين مستحبّات است. 26- فضيلت تعقيبات نماز إِنَّ فَضْلَ الدُّعاءِ وَ التَّسْبيحِ بَعْدَ الْفَرائِضِ عَلَى الدُّعاءِ بِعَقيبِ النَّوافِلِ كَفَضْلِ الْفَرائِضِ عَلَى النَّوافِلِ: فضيلت دعا و تسبيح بعد از نمازهاى واجب در مقايسه با دعا و تسبيح پس از نمازهاى مستحبى، مانند فضيلت واجبات بر مستحبّات است. 27- سجده، مخصوص خداست فَأَمّا السُّجُودُ عَلَى الْقَبْرِ فَلا يَجُوزُ: سجده بر قبر جايز نيست. 28- راه اندازى كار مردم أَرْخِصْ نَفْسَكَ وَ اجْعَلْ مَجْلِسَكَ فِىَ الدِّهْليزِ وَ اقْضِ حَوائِجَ النّاسِ: خودت را [براى خدمت] در اختيار مردم بگذار، و محلّ نشستن خويش را درِ ورودى خانه قرار بده، و حوائج مردم را برآور. 29- امنيّت بخش زمين إِنّى أَمانٌ لاَِهْلِ الاَْرْضِ كَما أَنَّ النُّجُومَ أَمانٌ لاَِهْلِ السَّماءِ: وجود من براى اهل زمين، سبب امان و آسايش است، همچنان كه ستارگان سبب امان آسماناند. 30- رجوع به راويان حديث وَ أَمَّا الْحَوادِثُ الْواقِعَةُ فَارْجِعُوا فيها إِلى رُواةِ حَديثِنا فَإِنَّهُمْ حُجَّتى عَلَيْكُم وَ أَنـَا حُجَّةُاللّهِ عَلَيْهِمْ: در پيشامدهاى مهمّ اجتماعى به راويان حديث ما مراجعه كنيد، زيرا كه آنان حجّت من بر شما هستند و من هم حجّت خدا بر آنان هستم. 31- مطاع، نه مطيع كسى إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ أَحَدٌ مِنْ آبائى إِلاّ وَقَدْ وَقَعَتْ فى عُنُقِهِ بَيْعَةٌ لِطاغِيَةِ زَمانِهِ وَ إِنّى أَخْرُجُ حينَ أَخْرُجُ وَ لا بَيْعَةَ لاَِحَد مِنَ الطَّواغيتِ فى عُنُقى: هر يك از پدرانم بيعت يكى از طاغوت هاى زمان به گردنشان بود، ولى من در حالى قيام خواهم كرد كه بيعت هيچ طاغوتى به گردنم نباشد. 32- آفتاب پشت ابر وَ أَمّا وَجْهُ الاِْنْتِفاعِ بى فى غَيْبَتى فَكَالاِْنْتِفاعِ بِالشَّمْسِ إِذا غَيَّبَها عَنِ الاَْبْصارِ السَّحابُ: كيفيّت بهرهورى از من در دوران غيبت، مانند كيفيّت بهرهورى از آفتاب است هنگامى كه ابر آن را از چشمها پنهان سازد. 33- سبقت اراده خدا بر همه چيز وَ لكِنَّ اَقْدارَ اللّهِ عَزَّوَجَلَّ لاتُغالَبُ، وَ إِرادَتُهُ لاتُرَدُّ، وَ تَوْفيقُهُ لايُسْبَقُبه: راستى كه مقدّرات خداوند متعال، مغلوب نشود و اراده الهى مردود نگردد و چيزى بر توفيق او پيشى نگيرد. 34- علّت اصلى غيبت امام(عليه السلام) وَ أَمّا عِلَّةُ ما وَقَعَ مِنَ الْغَيْبَةِ، فَإِنَّ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ قالَ: «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَسْأَلُوا عَنْ أَشْياءَ إِنْ تُبْدَلَكُمْ تَسُؤْكُمْ: امّا علّت و فلسفه آنچه از دوران غيبت اتّفاق افتاده [كه درك آن براى شما سنگين است] آن است كه خداوند در قرآن فرموده: اى مؤمنان از چيزهايى نپرسيد كه اگر آشكارتان شود، بدتان آيد. 35- آگاهى امام(عليه السلام) إِنّا يُحيطُ عِلْمُنا بِأَنْبائِكُمْ، وَ لا يَعْزُبُ عَنّا شَىْءٌ مِنْ أَخْبارِكُمْ: علم و دانش ما به خبرهاى شما احاطه دارد و چيزى از اخبار شما بر ما پوشيده نمىماند. 36- دعاى فراوان أَكْثِرُو الدُّعاءَ بِتَعْجيلِ الْفَرَجِ فَإِنَّ ذلِكَ فَرَجُكُمْ: براى تعجيل فَرَج زياد دعا كنيد، زيرا همين دعا كردن، فَرَج و گشايش شماست. 37- سؤال نامطلوب فَأَغْلِقُوا أَبْوابَ السُّؤالِ عَمّا لا يَعْنيكُمْ: درهاى سؤال را از آنچه كه مطلوب شما نيست ببنديد. 38- آخرين اوصيا أَنَا خاتَمُ الأَوْصِياءِ وَ بى يَدْفَعُ اللّهُ الْبَلاءَ عَنْ أَهْلى وَ شيعَتى: من آخرين نفر از اوصيا هستم، خداوند به وسيله من بلا را از خانواده و شيعيانم برطرف مىگرداند. 39- حجّت خدا در زمين إَنَّ الاَْرْضَ لا تَخْلُوا مِنْ حُجَّة إِمّا ظاهِرًا وَ إِمّا مَغْمُورًا: زمين خالى از حجّت خدا نيست، يا آشكار است و يا نهان. 40- علمدار هدايت در هر زمان كُلَّما غابَ عَلَمٌ بَدا عَلَمٌ، وَ إِذا أَفَلَ نَجْمٌ طَلَعَ نَجْمٌ.»: هرگاه عَلَم و نشانهاى پنهان شود، عَلَم ديگرى آشكارگردد، و هر زمان كه ستارهاى افول كند، ستارهاى ديگر طلوع نمايد. .................. هرروز به یاد حضرت(ع) یکی از اموری که باعث می شود انسان جز منتظرین فرج باشد و به حضرت بقیه الله الاعظم (عج) نزدیک شود، این است که هر روز به یاد آن حضرت باشد. حال، چه کار کنیم تا هر روز این توفیق را داشته باشیم که به یاد حضرت باشیم و ایا م و سا عا ت روزمره خود را با قطب عالم امکان ، مهدی موعود عجین کنیم، و روز به روز بر عشق و علاقه و محبت ما نسبت به آن حضرت (ع) افزوده شود و ان شاء الله جز منتظرین حضرت باشیم؟ برای این کار علاوه بر مطالبی که در فصل انتظار فرج گفته شد، چند پیشنهاد به ذهن می رسد: 1. خواندن دعای عهد هرروز صبح: از حضرت صادق منقول است :" هر کس چهل صبح، دعای عهد بخواند ، از یاوران قائم ما باشد. و اگر پیش از ظهور آ ن حضر ت بمیرد خداوند او را از قبر بیرون می آورد ( تا در عالم رجعت) در خدمت آن حضرت باشد ." چه خوب است که هر روز صبح، بعد از نماز صبح ، به این سفا رش امام صادق (ع) عمل کنیم و دعای عهد را بخوانیم و روز خود را با یاد و نام امام زمان و دعا برای ان حضرت شروع کنیم، که چنین روزی که با یاد امام زمان و با دعا برای ایشان آغاز شود روزی پر از خیر و برکت خواهد بود. ان شاء الله 2. صلوات برای حضرت (ع): پیشنهاد دوم ، این ا ست که علا وه بر خوا ند ن دعای عهد در هر صبح، برای سلامتی و تعجیل در فرج حضرت نیزحد ا قل 100 مرتبه صلوات کامله به این صورت بفرستسد : اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم ، که این کار برکات زیادی دارد من جمله: الف. در روایا ت وارد شده :" هر کس بین الطلو عین ( از نماز صبح تا طلوع آفتاب 100 مرتبه بر محمد و آل محمد صلوات بفرستد ، خداوند او را از آتش دوزخ حفظ می کند." ب. صلوات زیاد فرستا د ن د ر روایات وارد شده که پرونده اعمال نیک انسان را سنگین می کند و کسی که هر روز 100 مرتبه حد ا قل ، برای امام زمان صلوات بفرستد حسناتش افزایش می یابد و خود این عمل باعث خشنودی حضرت ولی عصر(ع) از انسان می شود. ج. صلوات یک نوع دعا است که در روایات از صلوات به عنوان دعای مستجاب نام برده شده است . هر کس هر روز برای امام زمان صلوات بفرستد ، در اصل در هر روز برای امام زمان (ع) دعا کرده است. و هرکس هرروز 100 مرتبه برای امام زمان دعا کند یقینا امام زمان (ع) نیز عنایات خاص و ویژه اش را شامل چنین انسانی خواهد کرد. د. ا ین عمل با عث می شود ، ما در هر روزولو به چند دقیقه هم که شده ، به یاد امام زمان باشیم ، همان آقایی که همه لحظا ت به یاد ما شیعیان است . 3. صدقه دادن: یکی دیگر از کا رهایی که با عث می شو د ، ا نسا نی به یاد حضرت باشد ، صدقه دادن برای آن حضرت(ع) است. صد قه دادن در هر زمانی برای حفظ وجود مبارک امام زما ن . چو ن هیچ شخصی عزیز تر و گرامی تر از آن سرور نیست. ..... نشانه های قطعی ظهور امام زمان (عجل الله تعالي فرجه الشريف) ظهور امام زمان (عج) پنج نشانه حتمی دارد و آن عبارتست از: قیام یمنی، خروج سفیانی، ندای آسمانی، فرورفتن سپاهی در یمن و کشته شدن نفس زکیه. --------
سایتها ی مفید: http://www.jamkaran.info http://www.hawzah.net
موضوعات مرتبط: احادیث [ ] [ ] [ علی حمزه ئی ]
امام مهدی (عج) پدر، مادر و ولايت امام زمان عليه السلام داستان جزيره خضراء ويژگيهاى ياران آن حضرت در قرآن موضوعات مرتبط: امام مهدی فروغ تابناک امامت [ ] [ ] [ علی حمزه ئی ]
چهل وهفت درس زندگی بعد از كتاب الله، قرآن مجيد، بزرگترين سرمايه ما، سنت پيامبر(صلى الله عليه وآله)و احاديث ارزنده اهل بيت(عليهم السلام) است، و اين همان دو ثقل بزرگى است كه بعد از رحلت پيامبر(صلى الله عليه وآله) به يادگار مانده، و دست زدن به دامان آنها مانع گمراهى و ضلالت است. متأسفانه، اين احاديث كه اقيانوسى از علوم و دانش هاست، هنوز ناشناخته مانده، چه بسيار از احاديث، كه در يك جمله كوتاه آن، در حقيقت كتابى از درس زندگى نهفته شده است، و مى تواند عقده گشاى انسان امروز در مسائل مختلف بوده باشد. كتابى كه هم اكنون در دست شماست، گلچينى از اين احاديث، با ترجمه روان و شرح كوتاه است، و نخستين بار در آغاز جلسه بحث و تفسير كه روزهاى جمعه، در جلسات «مجمع دين دانش» كه در مسجد امام حسين (تهران) تشكيل مى شد، هفته اى يك حديث مطرح مى شد و همگى به عنوان يك «درس براى سراسر هفته» از آن استفاده مى كردند; وعده زيادى از جوانان از پسر و دختر، آنها را حفظ مى كردند. استقبال فوق العاده از اين احاديث، سبب شد، كه جداگانه چاپ و منتشر گردد. اين كتاب كوچك، مى تواند نمونه اى از تعليمات اسلام براى همه آنها، كه مى خواهند اسلام را با يك مطالعه كوتاه، بهتر بشناسند، باشد. اما آنچه از همه مهم تر به نظر مى رسد، همان پياده كردن اين برنامه ها در متن زندگى و عمل كردن به آن است. بنابراين بياييد همگى از خدا توفيق بطلبيم كه، نخست توفيق فهم و درك صحيح اين احاديث، و سپس عمل به آنها را، به ما مرحمت كند. قم - ناصر مكارم شيرازى شوال المكرم 1397 أَلا لا خَيْرَ فى عِلم لَيْسَ فيهِ تَفَهُّمٌ أَلا لا خَيْرَ فى قَرَائة لَيْسَ فيْها تَدَبُرٌ أَلا لا خَيْرَ فى عِبادَة لَيْسَ فيْها تَفَكُّرٌ(1) ترجمه آگاه باشيد: دانشى كه در آن انديشه نيست سودى ندارد! آگاه باشيد: تلاوت قرآن كه در آن تدبّر نباشد نفعى ندارد! آگاه باشيد: عبادتى كه در آن تفكّر نيست بى اثر است! شرح كوتاه انباشتن مغز از فرمول هاى علمى، و قوانين منطقى و اصول فلسفى و هرگونه دانشى مادامى كه با انديشه صحيح، و جهان بينى روشن، و آشنايى با اصول زندگى انسانى، هماهنگ نباشد بسيار كم اثر است. همان طور كه خواندن آيات شريفه قرآن اگر با تدّبر و دقّت در عمق معانى آن همراه نباشد تأثير آن ناچيز است، و عباداتى كه نور تفكّر و عقل بر آن نتابد جسمى است بى روح، و فاقد اثر عالى تربيتى است. 1. از كتاب كافى جلد 1، صفحه 36 و تحف العقول. امام صادق(عليه السلام) مى فرمايد: صَلاحُ حالِ التّعايُشِ وَ التَّعاشُرِ مِلاَمِكْيال ثُلْثَاهُ فِطْنَةٌ وَثُلْثَهُ تَغافُلٌ(1) ترجمه اصلاح وضع زندگى و معاشرت با پيمانه اى انجام مى شود كه دو سوّم آن هوشيارى است و يك سوّم آن بى اعتنايى و تغافل! شرح كوتاه هيچ كارى بدون مطالعه و نقشه و هوشيارى سر نمى گيرد، همچنين هيچ كارى بدون بى اعتنايى هم به سامان نمى رسد. به تعبير بهتر و روشنتر: اگر ما بخواهيم بدون مطالعه و دقت كار كنيم مواجه با شكست خواهيم شد ولى اگر بخواهيم براى تمام احتمالات ممكن و حوادث پيش بينى نشده به هنگام انجام كارها خود را معطل سازيم به اين آسانى قادر بر انجام كارى نيستيم و براى يك كار بايد سال ها مطالعه كنيم، و نيز براى انتخاب دوست و شريك و همسر و مانند آن، لذا فرمود دو سوّم دقّت و يك سوّم بى اعتنايى. 1. از كتاب تحف العقول، صفحه 267. امام حسن(عليه السلام) مى فرمايد: عَجِبْتُ لِمَنْ يَتَفَكَّرُ فى مَأْكُولِه كَيْفَ لا يَتَفَكَّرُ فى مَعْقُولِهِ، فَيُجَنِّبُ بَطْنَهُ ما يُؤْذيهِ وَيُودِعُ صَدْرَهُ ما يُرْدِيهِ(1) ترجمه عجب دارم از آنها كه به غذاى جسم خود مى انديشند; امّا به غذاى روح خود نمى انديشند، خوراك ناراحت كننده از شكم دور مى دارند; امّا قلب خود را با مطالب هلاكت زا آكنده مى كنند. شرح كوتاه همان طور كه پيشواى بزرگ ما فرموده مردم معمولا در غذاى جسمانى خود سختگيرند جز در پرتو نور چراغ دست به سفره نمى برند، و جز با چشم باز لقمه بر نمى گيرند، از غذاهاى مشكوك مى پرهيزند، و بعضى هزار گونه نكات بهداشتى را در تغذيه جسم رعايت مى كنند. امّا در غذاى جان، با چشم بسته، در لابه لاى ظلمت هاى بى خبرى، هرگونه غذاى فكرى مشكوكى را در درون جان خود مى ريزند، گفتار دوستان نامناسب، مطبوعات بدآموز، تبليغات مشكوك يا مسموم همه را به آسانى مى پذيرند و اين جاى بسيار شگفتى است. 1. سفينة البحار ماده طعم. امام صادق(عليه السلام) مى فرمايد: ما رَأَيْتُ باكِياً اَحسَنَ تَبَسُّماً مِنَ الْقَلَمِ!(1) ترجمه هيچ گريانى را نديدم كه همچون قلم به زيبايى تبسم كند. شرح كوتاه قلم گوياى عواطف و ترجمان خرد آدمى است. قلم بنيان گذار تمدّن ها و گرداننده چرخ هاى جامعه است. قلم در گريه هاى مداوم خود شرح دردهاى جانكاه انسانها مى گويد و در تبسّمى كه همواره در ميان دو لب دارد، نشاط عشق، و شوق حيات، و رمز زندگى و هزار گونه زيبايى نهفته است. ولى افسوس همين قلم هنگامى كه به دست نا اهل افتد از قطره هاى اشكش، قطره هاى خون مى ريزد و تبسّمش نيشخندى است بر عالى ترين ارزش هاى انسانى! 1. از كتاب لطايف و ظرايف. امام صادق(عليه السلام) مى فرمايد: اَلْمُؤْمِنُ بَيْنَ مَخافَتَيْنِ: ذَنْبٌ قَدْ مَضَى لا يَدْرِى ما صُنْعُ اللهُ فيه وَ عُمْرٌ قَدْ بَقِىَ لا يَدرِى ما يَكْتَسِبُ فِيهِ(1) ترجمه انسان با ايمان همواره از دو چيز نگران است از گناهان گذشته خود كه نمى داند خدا با او چه رفتار مى كند، و از عمر باقيمانده كه نمى داند خود چه خواهد كرد! شرح كوتاه بارزترين نشانه ايمان، احساس مسؤوليت است، احساس مسؤوليت در برابر اعمالى كه انجام داده و احساس مسؤوليت در برابر وظايف و تكاليفى كه در پيش دارد. آن كسى كه اين دو احساس را دارد همواره به فكر جبران كوتاهى هاى گذشته است; و همچنين در فكر پيدا كردن بهترين راه ممكن براى استفاده از فرصت هاى باقيمانده، و اين هر دو رمز تكامل و پيشرفت يك انسان با يك ملت است، مردمى كه نه به اعمال گذشته مى انديشند و نه به فكر ساختن آينده اند، افرادى بينوا و بدبختند. 1. اصول كافى، جلد 2، صفحه 7. أَرْبَعٌ لا يَدْخُلُ بَيتتاً واحِدَةٌ مِنْها إِلاَّ خَرِبَ وَلَمْ يَعْمُرْ بِالْبَرَكَةِ: الخِيانَةُ وَ السَّرِقَهُ وَ شُرْبُ الخَمْرِ وَ الزّنا(1) ترجمه چهار چيز است كه اگر يكى از آنها در خانه اى وارد شود، ويران مى گردد و بركت خدا آن را آباد نمى كند: خيانت، دزدى، شرابخورى، و عمل منافى عفت! شرح كوتاه نه تنها خانه ها، كه اجتماعات نيز از اين قانون بر كنار نيستند: هنگامى كه خيانت در اجتماعى نفود كند روح اعتماد از آن برچيده مى شود. و هنگامى كه سرقت در اَشكال مختلف در آن راه يابد آرامش از آنها رخت بر مى بندد. و هنگامى كه ميگسارى در ميان آنها رايج گردد، افكارى ناتوان و فرزندانى معلول و جوانانى بى اثر خواهند داشت. و هنگامى كه دامان آنها آلوده بى عفتى گردد بنيان خانواده ها متزلزل خواهد گشت، و نسل آينده آنها به فساد كشيده خواهد شد. 1. از نهج الفصاحه. اميرمؤمنان على(عليه السلام) مى فرمايد: إنَّ الأَشْياءَ لَمّا ازْدَوَجَتْ إزْدَوَجَ الْكَسَلُ وَ الْعَجْزُ فَنَتَجا بَيْنَهَما اَلْفَقْرَ(1) ترجمه آن روز كه همه چيز با هم ازدواج كردند «تنبلى» و «ناتوانى» به هم آميخته و از آن دو فرزنى به نام «فقر و تنگدستى» متولد شد! شرح كوتاه همه چيزى در پرتو سعى و كوشش به دست مى آيد اين حقيقتى است كه اسلام به ما آموخته. تنبلى، سستى، ناتوانى، و فرار از برابر حوادث سخت و مشكلات، چيزى است كه با روح ايمان هرگز سازگار نيست. اينها مولودى جز فقر، فقر در همه جهات، فقر اقتصادى و اخلاقى و معنوى نخواهد داشت، در حالى كه مردم با ايمان بايد در تمام جهات متّكى به خود و بى نياز باشند. 1. بحارالأنوار، جلد 78، صفحه 59 و تحف العقول، صفحه 158. لقمان حكيم مى گويد: يا بنَىَّ إنَّ يُحْيِى الْقُلُوبَ بِنُور الحِكْمَةِ كَما يُحْيِى الأرضَ بِوابِلِ السَّماءِ(1) ترجمه فرزندم! خدا دل هاى آدميان را با نور دانش زنده مى كند، آن سان كه زمين هاى مرده را با باران هاى پر بركت آسمان! شرح كوتاه سرزمين دل انسان همچون باغستانى است كه انواع نهال ها و بذرهاى گلها و گياهان و درختان برومند در آن پاشيده شده است، كه اگر بموقع آبيارى شود محيطى پر طراوت و پر ثمر به وجود خواهد آورد. تنها وسيله آبيارى اين سرزمين قطرات زنده كننده باران علم و دانش است. و به همين دليل دل هاى بى دانشان دل هايى است مرده، بى فروغ و بى ثمر. هميشه، و در هر حال، جان خود را با نور دانش زنده نگهداريم. 1. از كتاب بحارالانوار، جلد 1. از امام صادق(عليه السلام) نقل شده: ما مِنْ رَجُل تَجَبَّرَ أَؤ تَكَبَّرَ إلاّ لِذِلَّة يَجِدُها فِى نَفْسِهِ(1) ترجمه هيچ كس بر ديگران بزرگى نمى فروشد مگر به خاطر حقارتى كه در درون وجود خود احساس مى كند! شرح كوتاه اين نكته امروز در پرتو تحقيقات روانشناسى و روانكاوى مسلّم شده است كه سرچشمه تكبّر و بزرگى فروختن بر ديگران چيزى جز عقده حقارت نيست; آنها كه مبتلا به اين عقده هستند و از آن رنج مى برند براى جبران كمبودهاى خود متوسل به اين وسيله غلط يعنى خود را به طور مصنوعى بزرگ نشان دادن مى شوند و از اين راه بر حقارت اجتماعى خود مى افزايند و بيش از پيش خود را منفور مى سازند. اين مسأله روانى به روشنى در گفتار معجزه آسايى كه در بالا از امام صادق(عليه السلام)نقل شده ديده مى شود. ولى افراد با ايمان بر اثر شخصيت درونى همواره در برابر ديگران متواضعند. 1. بحار الانوار، جلد 73، صفحه 225. پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله) مى فرمايد: ثَلاثُ تَخرُقُ الْحُجُبَ وَ تَنْتَهِى إلَى مَا بَيْنَ يَدَى اللهِ: صَرِيْرُ أَقْلامِ الْعُلَمَاءِ وَ وَطْىُ أَقْدامِ الُْمجَاهِديْنَ وَ صَوْتُ مَغازِلِ الُْمحْصَناتِ(1) ترجمه سه چيز است كه حجاب ها را پاره مى كند و به پيشگاه عظمت خدا مى رسد: صداى گردش قلم هاى دانشمندان به هنگام نوشتن! و صداى قدم هاى مجاهدان در ميدان جهاد! و صداى چرخ نخ ريسى زنان پاكدامن! شرح كوتاه چه تعبير عجيب و پر معنا! سه صداست كه در اعماق هستى نفوذ مى كند و طنين آن تا ابديت پيش مى رود و به پيشگاه عظمت پروردگار مى رسد: آهنگ دانش و قلم، هر چند آهسته و كوتاه باشد، و آهنگ جهاد و فداكارى و آهنگ تلاش و كوشش كار هر چند به ظاهر كوچك باشد. و در حقيقت اساس يك اجتماع سربلند انسانى را نيز همين سه چيز تشكيل مى دهد، دانش، جهاد، و كار. 1. از كتاب الشهاب فى الحكم و الاداب، صفحه 22. پيغمبر گرامى اسلام(صلى الله عليه وآله) مى فرمايد: إنَّ لِقَتْلِ الْحُسَيْنِ حَرَارَةٌ فِى قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لَنْ تَبْرُدَ أَبَداً(1) ترجمه شهادت امام حسين(عليه السلام) در دل هاى افراد با ايمان آتش و حرارتى ايجاد مى كند كه هرگز خاموش نخواهد شد. شرح كوتاه پيكار خونين در جهان بسيار بوده كه با گذشت چند ماه و چند سال به دست فراموشى سپرده شده است و گذشت ماه و سال گرد و غبار نسيان بر آن پاشيده; امّا خاطره جانبازى آنان كه در راه خدا و آزادى انسانها، در راه شرف و فضيلت همه چيز خود را فدا كردند فراموش نخواهد شد; زيرا، خدا، آزادى، شرف و فضيلت كهنه شدنى نيست; امام حسين(عليه السلام)و يارانش سر سلسله اين مجاهدان بودند. 1. مستدرك الوسايل، جلد 2، صفحه 217. پيغمبر اكرم(صلى الله عليه وآله) مى فرمايد: لا تَنْظُرُوا إلى كَثْرةِ صلاتِهِمْ وَصَوْمِهِمْ وَ كَثْرَةِ الْحَجِّ وَ الْمَعْرُوفِ وَطَنْطَنِتِهِمْ بِالليْلِ وَلكِنْ أْنْظُروا إلى صِدْقِ الْحَدِيْثِ وَأَداءِ الأَمانَةِ(1) ترجمه تنها به زيادى نماز و روزه و حج و نيكى به ديگران و شب زنده دارى بعضى نگاه نكنيد (اگر چه اينها در مورد خود مهم است) بلكه نگاه به «راستگويى» و «امانت» آنها كنيد! شرح كوتاه با مطالعه مدارك اسلامى اين حقيقت روشن مى شود كه دو نشانه قطعى مسلمان واقعى اين است كه «راستگو» و «امين» باشد و با اين كه عبادات اسلامى همچون نماز و روزه و حج، برنامه هاى عالى تربيتى هستند، ولى تنها اينها نشانه اسلام نيستند، بلكه بايد با راستگويى و امانت تكميل گردند. 1. نقل از كتاب سفينة البحار. امام باقر(عليه السلام) مى فرمايد: إنَّ هَذا الْغَضَبَ جَمْرَةٌ مِنَ الشَّيْطانِ تُوْقَدُ فِى قَلْبِ ابْنِ آدَمَ(1) ترجمه خشم و غضب شعله سوزان آتشى است از ناحيه شيطان كه در درون دل آدمى افروخته مى شود. شرح كوتاه كمتر اتفاق مى افتد كه انسان كارى در حال غضب انجام دهد و يا تصميمى بگيرد و بعد پشيمان نشود; زيرا به هنگام افروخته شدن آتش سوزان غضب، عقل و درايت بكلى كنار مى رود، و اعصاب و عضلات غالباً در مسيرى به حركت مى افتد كه جبران خسارت ناشى از آن گاهى در يك عمر هم ممكن نيست! بايد با نهايت دقّت و سرعت اين شعله شيطانى را به هنگام بروز، محاصره كرده و خاموش كنيم و الاّ ممكن است خرمن زندگى ما يا انسانهاى ديگر را در كام خود فرو برد و بسوزاند. 1. بحار الانوار، جلد 73، صفحه 278. پيامبر(صلى الله عليه وآله) مى فرمايد: أُطْلُبُوا الْرِّزْقَ فِى خَبايا الأَرْضِ(1) ترجمه روزى را در نهانگاه هاى زمين بجوييد شرح كوتاه در آن عصر و زمانى كه اهميّت معادن و آنچه در نهانگاه هاى زمين قرار دارد معلوم نبود، اين دستور از طرف پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله) صادر شد كه مسلمانان اعماق زمين را جستجو كنند و منابع درآمد و آنچه را به زندگى آنها رونق مى بخشد از آنجا بيرون كشند، اين گونه دستورها هم نشانه اى از عمق تعاليم اسلام است و هم سرمشقى براى تلاش و كوششى به خاطر آبرومند زيستن مسلمانان! 1. نقل از كتاب نهج الفصاحه. پيغمبر گرامى اسلام(صلى الله عليه وآله) فرمود: «شَّرُ الْمَكَاسِبِ كَسْبُ الرِّبا» امام صادق(صلى الله عليه وآله) فرمود: إِذَا أَرادَاللهُ بِقَوْم هَلا كاً ظَهَرَ فِيْهِمُ الْرِّبا(1) ترجمه پيامبر(صلى الله عليه وآله) فرمود: بدترين كسب ها كسبى است كه آميخته با رباخوارى باشد. امام صادق(عليه السلام) فرمود: هنگامى كه خداوند بخواهد ملتى را هلاك كند رباخوارى در ميان آنها آشكار مى گردد. شرح كوتاه با تمام رونقى كه بازار رباخواران در دنياى امروز دارد، و وابستگى خاصى كه جهان امروز با رباخوارى در اشكال گوناگون پيدا كرده، جاى شك نيست كه رباخوارى نظام مالى و اقتصادى جمعيّت ها را ويران مى سازد و سبب مى شود كه ثروت ها به گونه وحشتناكى در دست افراد و مؤسسات معدودى جمع گردد و اين تقسيم غير عادلانه ثروت ها خود سرچشمه انواع بدبختى هاى اجتماعى و مفاسد اخلاقى است. 1. از كتاب وسايل الشيعه، جلد 12، صفحه 426 و 427. اميرمؤمنان على(عليه السلام) مى فرمايد: تَفَضَّلْ عَلَى مَنْ شِئْتَ تَكُنْ أَمِيَرهُ وَاسْتَغْنِ عَمِّنْ شِئْتَ تَكُنْ نَظِيْرَهُ وَافْتَقِرٌ إلى مَنْ شِئْتَ تَكُنْ أَسِيْرَهُ(1) ترجمه به هركس مى خواهى نيكى كن تا امير او شوى! از هركس مى خواهى بى نياز شو تا همانند او شوى! و به هركس مى خواهى محتاج شو تا اسير او گردى! شرح كوتاه در روابط اجتماعى افراد و ملت ها اين قانون با قدرت تمام حكومت مى كند كه حكومت از آنِ دستِ دهنده است، و دستِ گيرنده خواه ناخواه زير دست است، افراد و ملت هاى نيازمند در واقع بردگانى هستند كه فرمان بردگى خود را با ابراز نياز و احتياج به ديگران امضاء كرده اند، مسلمان واقعى كسى است كه بكوشد ارتباط اجتماعى خود را با ديگران براساس كمك متقابل قرار دهد نه يك جانبه، و گرفتن كمك بلاعوض بايد مخصوص افراد معلول و از كار افتاده باشد. امام صادق(عليه السلام) فرمود: لا تُرَاءِ بِعَمَلِكَ مَنْ لا يُحْيِى وَلا يُمِيْتُ وَلا يُغْنى عَنْكَ شَيْئاً(1) ترجمه كارهاى نيك خود را به خاطر خودنمايى و نشان دادن به مردمى كه نه زندگى به دست آنهاست و نه مرگ و نه قدرت دارند مشكلى را براى تو بگشايند، انجام مده! شرح كوتاه مردمى كه به تظاهر و رياكارى عادت مى كنند، همه مظاهر زندگى آنها تو خالى و بى مغز مى شود: از تمدن، به ظواهر بى روح و از زندگى، به خيالات و اوهام و از سعادت و خوشبختى، تنها به نام و از دين و مذهب، فقط به يك سلسله تشريفات قناعت مى كنند و مسلّماً بهره مردمى كه ظاهر سازند، جز «ظواهر» نيست! به همين دليل اسلام شديداً از اين صفت زشت انتقاد مى كند و مى گويد سرنوشت تو به دست اين مردم نيست خودنمايى چرا! 1. بحار الانوار، جلد 72، صفحه 300. امام صادق(عليه السلام) فرمودند: الحاسِدُ مُضِرُّ بِنَفْسِهِ قَبْلَ أَنْ يُضُرّ بِالَْمحْسُودِ(1) ترجمه شخص حسود پيش از آن كه به محسود زيان برساند به خودش ضرر مى رساند. شرح كوتاه روح حسد اين است كه انسان نتواند ديگران را در نعمتى ببيند و كوشش كند به نحوى آن نعمت از آنها سلب گردد و يا از طريق ديگرى زيانى بر آنها وارد شود. در واقع حسود هميشه به صورت يك عامل عقب ماندگى فعاليت مى كند نه يك عامل پيشرو. حسد يك بيمارى بزرگ اخلاقى است و از نظر روانى حسود بيش از هركس خودش مى سوزد و آب مى شود و عقب مى ماند و تحقير مى گردد، پس چه بهتر كه بكوشد از ديگران پيشى بگيرد نه اين كه ديگران را به عقب بكشاند. 1. بحارالانوار، جلد 73، صفحه 225. اميرالمؤمنين(عليه السلام) فرمودند: مَنْ وَجَدَ ماءً وَتُراباً فَافْتَقَرَ فَأَبْعَدَهُ اللهُ!(1) ترجمه كسى كه آب و زمين در اختيار داشته باشد و با اين حال فقير و نيازمند گردد از رحمت خدا بدور باد! شرح كوتاه از احاديث اسلامى اين حقيقت به خوبى به دست مى آيد كه مسلمانان و جهاد بايد از تمام منابع مختلف: دامدارى، كشاورزى منابع و معادن زير زمينى، حرفه و صنعت و تجارت براى مبارزه با فقر استفاده كنند، حتى اگر ملتى تنها يكى از اين سرمايه ها را در اختيار داشته باشد بايد بوسيله اين، خلاء اقتصادى خود را پر كند تا چه رسد به اين كه همه آنها را در اختيار داشته باشد; و اگر چنين نكند ملتى نفرين شده و دور از رحمت خدا و روح اسلام خواهد بود، نياز به ديگران در هر صورت از نظر اسلام محكوم است. 1. بحارالانوار، جلد 103، صفحه 65. اميرمؤمنان على(عليه السلام) مى فرمايد: شَرُّإِخْوانِكَ مَنْ داهَنَكَ فى نَفْسِكَ وَساتَرَكَ عَيْبَك(1) ترجمه بدترين دوستان تو آنها هستند كه با تو مداهنه و چرب زبانى مى كنند و عيوب تو را مى پوشانند. شرح كوتاه گريز از واقعيات و پرده پوشى بر حقايق نه مشكلى را حل مى كند و نه خدمتى به كسى محسوب مى شود، به همين دليل دوستانى كه به جاى انتقاد سازنده و صحيح سعى دارند حقايق را كتمان كنند و براى ارضاى كاذب خاطر دوست عيوب او را بپوشانند و يا آن را حسن جلوه دهند نه تنها خدمتى در عالم دوستى و رفاقت نكرده اند، بلكه خيانتى بزرگ مرتكب شده اند; خيانتى كه گاهى به قيمت حيثيت و آبرو و افتخار و سعادت دوست آنها تمام مى شود. 1. نقل از كتاب غرر الحكم. پيغمبر گرامى اسلام(صلى الله عليه وآله) مى فرمايد: إِسْتِتْمامُ الْمَعْرُوفِ خَيْرٌ مِنْ إِبْتِدائهِ(1) ترجمه تكميل و ادامه كار نيك از آغاز كردن آن بهتر و مهم تر است شرح كوتاه در محيط زندگى اجتماعى غالباً به كارها و اقدامات مفيدى برخورد مى كنيم كه نيمه كاره مانده است; انجام دهندگان آنها تحت تأثير يك محرك آنى به اصطلاح دامن همّت به كمر زده و مشغول كار شده اند، اما خيلى زود آتش عشق آنها سرد شده و آن را رها كرده پى كار خود رفته اند. اسلام افراد با ايمان و پشت كاردارى را مى پسندد كه هر عمل مفيدى را شروع مى كنند به آخر مى رسانند. 1. نقل از كتاب نهج الفصاحه. امام صادق(عليه السلام) فرمود: إنَّ الله لَمْ يَبْعَثْ نَبيّاً إِلاَّ بِصِدقِ الْحَدِيْثِ وَ أَداءِ الأَ مانَةِ(1) ترجمه خداوند به تمام پيامبران دستور داد كه مردم جهان را به راستگويى و اداى امانت دعوت كنند. شرح كوتاه يك جامعه سالم متكى به سرمايه هاى مختلفى است كه از همه مهم تر، سرمايه اطمينان و اعتماد عمومى است: اعتماد بر گفتار، اعتماد بر عمل، و بزرگترين دشمن اين سرمايه نفيس دروغ و خيانت است. در جوامعى كه دروغ و خيانت رواج مى يابد همه از هم مى ترسند، همه احساس تنهايى مى كنند، همه بايد تمام سنگينى بار زندگى را به تنهايى تحمل نمايند و اين همان اجتماع تنهايان است. به همين دليل دعوت به راستگويى و امانت جزء برنامه همه پيامبران الهى بوده است. 1. نقل از كتاب سفينة البحار. شديدترين مجازات پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله) مى فرمايد: أشَدُّ النَّاسِ عَذَاباً فِى الْقِيامَةِ عَالِمٌ لَمْ يَعْمَلْ بِعِلْمِهِ وَلَمْ يَنْفَعْهُ عِلْمُهُ(1) ترجمه كسى كه چيزى را مى داند و به آن عمل نمى كند و از دانش خود بهره نمى گيرد، مجازاتش در قيامت از همه شديدتر است. شرح كوتاه از نظر منطق اسلام، دانش همواره ابزارى است براى عمل، براى بهبودى زندگى فرد و اجتماع، و بدون آن ارزشى ندارد. آنها كه ندانسته مرتكب خلافى مى شوند مسؤوليت سبكترى دارند، ولى مسؤوليت شديد متوجه آنهاست كه مى دانند و مرتكب خلاف مى شوند، آنها كه در آگاه ساختن قشرهاى وسيع اجتماع كوتاهى مى كنند، و هركس سهم كوچك يا بزرگى از علم داشته باشد به همان اندازه بار اين مسؤوليت بدوش مى كشد. ترجمه تا مى توانيد از قرض گرفتن بپرهيزيد كه، در شب باعث اندوه و در روز موجب ذلت است. شرح كوتاه زرق و برق هاى زندگى مادى و مسابقه تجمل پرستى در عصر ما سبب شده كه افراد خود را زير بار قرض هاى بى دليل و بدهكارى هاى طاقت فرسا قرار داده، و به زندگى پر رنج اقساطى تن در دهند. از آن جا كه آدم بدهكار انسان آزاده اى محسوب نمى شود، به ما دستور داده شده تا ضرورت شديدى ايجاب نكند زير بار بدهكارى نرويم. مسأله بدهكارى اگر در سطح كشورها آشكار گردد به همان نسبت خطرش بيشتر و آثار مرگبارتر خواهد بود و به آزادگى و استقلال معنوى ملت ها ضربه مى زند. 1. بحارالانوار، جلد 103، صفحه 141. زندگى اجتماعى سالم امام صادق(عليه السلام) مى فرمايد: لَوْ أَنَّ النّاسَ أَدَّوْا حُقُوقَ أَمْوَالِهِمْ لَكانُوا عَايِشِينَ بِخَيْر(1) ترجمه اگر مردم حقوق يكديگر را بپردازند و نيازمندى نيازمندان را برطرف سازند، زندگى خوب و رضايت بخشى خواهند داشت. شرح كوتاه حديث بالا كه مخصوصاً در مورد زكات مال و تأمين احتياجات نيازمندان اجتماع وارد شده، به همه هشدار مى دهد كه اداى حقوق ديگران تنها يك مسأله اخلاقى و انسانى نيست; بلكه يك اصل مهم اجتماعى است كه آرامش و سلامت اجتماع در گرو آن مى باشد. واكنش هاى خطرناكى كه بر اثر بهره كشى هاى ظالمانه و استثمار طبقاتى، جوامع امروز را به نابودى تهديد مى كند و آرامش را به شكل وحشتناكى بهم مى زند، گواه زنده اين دستور بزرگ اسلامى است; و تا مردم جهان «حق» را مساوى با «زور» مى دانند و زورمندان از اداى حقوق واجبى كه بر عهده دارند سرباز مى زنند، هم خودشان در خطرند و هم جوامع انسانى را بخطر مى كشانند. 1. وسايل الشيعه، جلد 6، صفحه 2. كليد بدبختى ها امام حسن عسكرى(عليه السلام) فرمود: إنَّ الله جَعَلَ لِلشَّرِ أَقْفَالا وَجَعَلَ مَفاتِيح تِلْكَ الأَقْفالِ اَلشَّرابَ، وَالْكِذْبُ شَرٌّ مِنَ الشَّرابِ(1) ترجمه خداوند براى شرور و بدى ها قفل هائى قرار داده كه كليد آنها شراب است و دروغ گفتن از شراب هم بدتر است! شرح كوتاه بزرگترين و مؤثرترين مانع بر سر راه زشتى ها و بدى ها عقل و خرد است و اين قفل محكمى است كه بر آنها زده شده، و به هنگامى كه قفل «خرد» با كليد «شراب» گشوده مى شود همه زشتى ها و بدى ها آزاد مى گردند و انسان در حال مستى آلوده هرگونه جنايت و گناه و تبهكارى ممكن است بشود. ولى اگر آدم «شرابخوار» از روى «جنون مستى» دست به گناه مى آلايد «دروغگو» آگاهانه سازمان زندگى اجتماعى را بهم مى ريزد و روح اعتماد را مى كشد و سرچشمه انواع گناهان و مفاسد مى گردد. پس دروغ از شراب هم خطرناك تر است. 1. كتاب وسايل الشيعه، جلد 2، صفحه 223. نشانه هاى انسان هاى بهشتى امام صادق(عليه السلام) مى فرمايد: إِنَّ لاَِ هْلِ الْجَنَّةِ أرْبَعَ عَلامات: وَجْهٌ مُنْبَسِطٌ وَلِسانٌ فَصِيْحٌ وَقَلْبٌ رَحِيْمٌ وَيَدٌ مُعْطِيَةٌ(1) ترجمه بهشتيان چهار نشانه دارند: روى گشاده، زبان گويا و صريح، قلب پر از محبّت، و دست دهنده. شرح كوتاه اصيل ترين مكتب هاى انسانى آن است كه فرد را در دل اجتماع ببيند و اجتماع را پرورش دهنده افراد ارزنده، زيرا كه اجتماع سرچشمه همه بركات معنوى و مادى است. حديث بالا كه نشانه هاى مردم سعادتمند و بهشتى را بازگو مى كند چهار موضوع را يادآورى كرده كه همگى مربوط به استحكام پيوندهاى اجتماعى و پاشيدن بذر عواطف انسانى در سرزمين اجتماع است: روهاى گشاده و پر از مهر و صفا، زبان هاى نرم و محبّت آميز و در عين حال صريح و گويا، قلب هايى كه براى انسان ها بتپد، دست هايى كه از كمك باز نمى ايستند، آرى اينهاست نشانه هاى انسان هاى بهشتى! 1. از كتاب ارشاد القلوب. نشانه هاى منافق امام صادق(عليه السلام) فرمود: لقمان به فرزندش گفت: لِلمُنافِقِ ثَلاثُ عَلامات: يُخَالِفُ لِسانُهُ قَلْبَهُ وَقَلْبُهُ فِعْلَهُ وَعَلانِيَتُهُ سَرِيْرَتَهُ(1) ترجمه افراد منافق سه نشانه دارند: زبان آنها با قلبشان هماهنگ نيست، و قلب آنها با عملشان، و ظاهر آنها با باطنشان. شرح كوتاه نفاق و دورويى درد بزرگى است كه از كمبود شخصيت و ضعف اراده سرچشمه مى گيرد، افرادى كه سعى دارند خود را غير از آن كه هستند نشان دهند، و زبان و دل، ظاهر و باطن، و گفتار و كردارشان از هم جداست، مردم ناتوانى هستند كه نه شجاعت اظهار شخصيت واقعى خود دارند و نه اراده و تصميم كافى براى اصلاح خود، در چهره هاى مختلف ظاهر مى شوند و عملا با همه كس حتى خودشان خيانت مى كنند. و از آنها خطرناكتر جوامعى هستند كه ظاهرى آراسته و درونى خراب دارند، زبان آنها كه همان وسايل ارتباط جمعى شان باشد با آنچه در قلب اين جوامع مى گذرد مخالف است. 1. از كتاب بحارالانوار، جلد 15. پند اميرالمؤمنين(عليه السلام) فرمودند: إِتَّعِظُوا بِمَنْ كانَ قَبْلَكُمْ قَبْلَ أَنْ يَتَّعِظَ بِكُمْ مَنْ بَعْدَكُمْ(1) ترجمه از پيشينيان خود پند و عبرت بگيريد قبل از آن كه آيندگان از زندگى و سرنوشت شما عبرت گيرند. شرح كوتاه پتاريخ پر است از درس هاى عبرت، پر است از پندها و موعظه ها، سرانجام مظالم، ستم ها، اختلافات و پراكندگى ها، ركودها و تحجّرها، بى خبرى ها از وضع محيط و زمان، همه در آيينه تاريخ منعكس است. اما على(عليه السلام) آن ابرمرد تاريخ بشريت به ما هشدار مى دهد كه شما از وضع زندگى و سرنوشت گذشتگان پند و عبرت گيريد و نگذاريد سرنوشت زشت و شوم شما درس عبرتى براى آيندگان گردد، اين درياى خروشان زمان همه را با خود مى برد، خوشبخت جمعيّتى كه به گذشته آن مى نگرند و سعادت و نيكبختى خويش را بر امواج آينده ترسيم مى كنند. 1. نهج البلاغه، از خطبه 31. سخن و سكوت على(عليه السلام) فرمودند: لا خَيْرَ فِى الصَّمْتِ عَنِ الْحُكْمِ كَما أَنَّه لا خَيْرَ فِى الْقَوْلِ بِالْجَهْلِ(1) ترجمه نه سكوت دانشمند سودى دارند و نه سخن گفتن جاهل. شرح كوتاه خداوند از آنها كه مى دانند و آگاهى دارند پيمان گرفته كه در برابر انحراف ها، كجروى ها، ستم ها و حق كشى ها، و سمپاشى هاى دشمنان سكوت نكنند و با منطق و بيان گرم و مستدل خود نور هدايت و حق و عدالت در دل ها بپاشند (و هركس نسبت به آنچه مى داند هر قدر كم باشد دانشمند است و مسؤول) همان طور كه افرادى كه از مسائل آگاهى كافى ندارند نبايد با دخالت نارواى خود مردم را به گمراهى بكشانند، آن «سكوت» و اين «سخن» هر دو بدبختى زاست. 1. نهج البلاغه، كلمات قصار. لذت بخشش پيغمبر گرامى اسلام(صلى الله عليه وآله) فرمود: إذا قَدَرْتَ عَلى عَدُوِّكَ فَاْجعَلِ الْعَفْوَ شُكْراً لِلِقُدْرَةِ عَلَيْهِ(1) ترجمه هنگامى كه بر دشمنت پيروز شدى، عفو و بخشش را (زكات) اين پيروزى قرار بده. شرح كوتاه از نظر اسلام هر نعمت و موهبتى - بدون استثنا - زكات دارد و زكات قدرت عفو است. پيروزى هاى ظاهرى در صورتى ريشه دار خواهد شد كه دل دشمن از كينه شستشو گردد، و ريشه اصلى مخالفت قطع شود، و اين موضوع راهى بهتر از پرداختن زكات قدرت يعنى عفو ندارد، در اين هنگام است كه او از دل و جان منقلب مى گردد، و دشمن ديروز دوست امروز مى شود و پيروزى از نظر ظاهر و باطن تكميل مى گردد، امّا به عكس كسانى كه به هنگام قدرت دست به انتقامجويى مى زنند نه تنها از يك فضيلت بزرگ انسانى محروم شده اند بلكه پيروزى خود را نيز به خطر مى افكنند. 1. از كتاب سخن محمّد(صلى الله عليه وآله). زهد به معناى واقعى على(عليه السلام) فرمودند: اَلزّاهِدُ فِى الدُّنْيا مَنْ لَمْ يَغْلِبِ الْحَرامُ صَبْرَهُ وَلَمْ يَشْغَلِ الْحَلالُ شُكْرَهُ(1) ترجمه زاهد واقعى در جهان آن كس است كه اموال حرام نيروى مقاومت او را در هم نشكند و حلال او را از ياد خدا و وظيفه سپاسگزارى باز ندارد. شرح كوتاه بعضى از افراد بى خبر مفهوم زهد را تحريف كرده و يك شكل منفى به آن داده اند زهد را به معناى فاصله گرفتن از مواهب الهى و پشت پا زدن به امكانات اقتصادى و همچون فقيران زيستن تفسير كرده اند، در حالى كه چنين نيست، زهد به معناى واقعى همان است كه در عبارت بالا از على(عليه السلام)نقل شده كه خلاصه آن دو جمله است: «مقاومت و چشم پوشى در برابر اموال حرام» و «فراموش نكردن مسؤوليت ها و وظايف در برابر اموال حلال». اگر زهد را چنين تفسير كنيم يك عامل سازنده و پيش برنده و تربيت كننده در اجتماع خواهد بود نه يك عامل منفى و باز دارنده. 1. از كتاب تحف العقول. همرديف شهيدان اميرالمؤمنين(عليه السلام) فرمودند: مَا الُْمجاهِدُ الشَّهِيْدُ في سَبِيْلِ اللهِ بِأَعْظَمَ أَجْراً مِمَّنْ قَدَرَ فَعَفَّ(1) ترجمه آن كس كه در راه خدا جهاد كند و شربت شهادت بنوشد بلند مقام تر از آن كس نيست كه توانايى بر گناه داشته باشد و دامن خود را آلوده نكند. شرح كوتاه از نظر منطق اسلام بزرگ ترين جهاد، جهاد با هوس هاى سركش مخصوصاً در محيط هاى آلوده است، حتى جهاد با دشمن آن گاه نتيجه بخش خواهد بود كه با اخلاص و اتحاد و نيّت پاك و دور از خود خواهى و اغراض شخصى صورت گيرد و اينها جز با پرورش اخلاقى كافى و جهاد با نفس ممكن نيست. به همين دليل على(عليه السلام) مى فرمايد آنها كه در ميدان جهاد با هوا و هوس پيروز مى گردند و در محيط هاى آلوده دامان خود را پاك نگه مى دارند كمتر از مجاهدان شهيد در راه خدا نيستند، حتى در دنبال اين حديث در نهج البلاغه مى خوانيم اين گونه افراد در رديف فرشتگان آسمانى هستند. 1. نقل از نهج البلاغه، كلمات قصار. بهترين مردم اميرمؤمنان(عليه السلام) فرمود: خَيْرُ النّاسِ قُضاةُ الْحَقِّ(1) ترجمه بهترين مردم كسانى هستند كه به حق داورى كنند. شرح كوتاه داورى عادلانه در مسائل حقوقى و اجتماعى و اخلاقى تنها از كسى ميسر است كه منافع خود و ديگران را با يك چشم ببيند و حب و بغض هاى شخصى مانع از عدالت و دادگرى او نشود. و اين كار تنها از كسانى ساخته است كه نور ايمان و فضائل انسانى و عواطف مردمى آنچنان وجود آنها را روشن ساخته باشد كه امواج نيرومند خودخواهى و سودجويى و حبّ ذات نتواند عقربه فكر و وجدان آنان را منحرف سازد، و چنين كسانى شايسته عنوان «بهترين مردم»اند. 1. از كتاب اسلام در قلب اجتماع. عبادت آزادگان امام صادق(عليه السلام) فرمود: اَلْعُبّادُ ثَلثَةٌ: قَوْمٌ عَبَدُوا اللهَ خَوْفاً فَتِلْكَ عِبادَةُ الْعَبِيِدْ. وَقَوْمٌ عَبَدُوا الله طَلَبَ الثَّوابِ فَتِلْكَ عِبادَةُ الأُجراءِ. وَقَوْمٌ عَبَدُوا اللهَ حُبّاً لَهُ فَتِلْكَ عِبادَةُ الأَحْرارِ(1) ترجمه عبادت كنندگان سه دسته اند: آنها كه از ترس دوزخ خدا را مى پرستند، اين عبادت بردگان است. و آنها كه براى پاداش خدا را مى پرستند، اين عبادت مزد بگيران است. و آنها كه براى عشق و محبّت او او را عبادت مى كنند، اين عبادت آزادگان است. شرح كوتاه گرچه وعده كيفر و پاداش الهى، همه حق است، پاداشش فوق العاده پر ارزش و كيفرش بسيار دردناك، اما آزادگان بلند همّتى كه جز خدا نمى بينند و جز خدا نمى جويند و پيمانه قلبشان از عشق و محبّت او لبريز است، چشم به نقطه اى بالاتر از پاداش و كيفر دوخته، و انگيزه آنها در اطاعت فرمان خدا تنها عشقى است آميخته با معرفت شناسايى او. 1. از كتاب وسايل الشيعه. آنچه پشت را مى شكند امام باقر(عليه السلام) فرمود: ثَلاثُ قاصِماتُ الظَّهْرِ: رَجُلٌ إسْتَكْثَرَ عَمَلَهُ وَنَسِىَ ذنُوبَهُ وأَعَجَبَ بِرَأيِهِ(1) ترجمه سه چيز پشت آدمى را مى شكند: كسى كه عمل نيك خود را بزرگ بشمرد و كسى كه گناهان خويش را فراموش كند و آن كس كه استبداد رأى داشته باشد. شرح كوتاه كسانى كه اعمال خود را بزرگ مى شمرند، مسلّماً به همان قانع مى شوند و همين طرز فكر سدى در برابر تكامل و پيشرفت آنها ايجاد مى كند. و آنها كه گناه خويش را فراموش كنند، به جاى جبران آنها هر روز آلوده گناه تازه اى مى شوند و يكباره سقوط خواهند كرد. و آنها كه تنها به فكر خود تكيه مى كنند، از پشتوانه افكار عمومى و عقول دانش هاى فراوان ديگران محروم مى مانند، لغزش ها پشت سر هم دامن آنها را مى گيرد و بالاخره پشت آنها در زير بار انبوه مشكلات خواهد شكست. 1. وسايل الشيعه، جلد 1، صفحه 73. پاكيزه باش پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله) فرمود: أَفْوَاهُكُمْ مِنْ طُرُقِ رَبِّكُمْ فَأَحَبُّها إلى الله أَطْيَبُها رِيحْاً فَطَيَّبُوها بِما قَدَرْتُمْ عَلَيْهِ(1) ترجمه دهان شما يكى از راه هاى خداست، محبوب ترين دهان در پيشگاه خدا آن است كه از همه خوشبوتر باشد، پس تا مى توانيد دهان خود را خوشبو نگاهداريد. شرح كوتاه اين حديث كه در آداب مسواك كردن در كتاب وسايل الشيعه نقل شده ظاهرى دارد و باطنى: ظاهر آن اين است كه انسان با دهان خود ذكر خدا مى گويد، آيات خدا مى خواند و نيايش به درگاه او مى كند بنابر اين بايد آن را پاك و خوشبو نگاهدارد. و باطن آن اين است كه دهان يكى از راه هاى پيوند با طرق الهى و بندگان اوست، هر قدر با گفتار خوب و پاكيزه و سخنان محبّت آميز خوشبو گردد و از زشت گويى و دشنام و ناسزا و دروغ و خشونت بر كنار باشد در پيشگاه خدا محبوب تر است. 1. وسايل الشيعه، جلد 1، صفحه 358. سرانجام جهل امام نهم، امام جواد(عليه السلام) مى فرمايد: مَنْ عَمِلَ عَلى غَيْرِ عِلْم أَفْسَدَ أَكْثَرَ مِمّا يُصْلِحُ(1) ترجمه آن كس كه بدون علم و آگاهى عمل كند، بيش از آنچه اصلاح مى كند فساد خواهد كرد. شرح كوتاه زيان جهل و نادانى تنها به اين قسمت محدود نمى شود كه انسان به ارزش هاى واقعى زندگى و حيات نمى رسد، بلكه فساد و تبهكارى ناشى از ندانم كارى ها خطر بزرگترى است كه در انتظار عاملان بدون علم است. در اين موقع است كه شخص نادان مى خواهد به فرزند خود نيكى كند، او را به بدبختى مى كشاند، مى خواهد به اسلام خدمت كند آبروى دين و مذهب را مى برد، مى خواهد صلح و صفا در ميان مردم ايجاد كند، دامن به آتش اختلاف و نفاق مى زند، خلاصه خرابكارى و فساد او در هر زمينه بيش از اصلاح خواهد بود. 1. منتهى الامال. اركان هدايت امام جواد(عليه السلام) مى فرمايد: اَلْمُؤْمِنُ يَحْتاجُ إِلى ثَلاثِ خِصَال: توفيقٌ مِنَ الله وَ واعِظٌ مِنْ نَفْسِهِ وَقَبُولٌ مِمَّنْ يَنْصَحُهُ(1) ترجمه افراد با ايمان نيازمند به سه چيزند، توفيق پروردگار، و واعظى از درون جان و دل، و پذيرشى از اندرز دهندگان. شرح كوتاه در اين راه پرفراز و نشيبى كه انسان در زندگى در پيش دارد براى اين كه بتواند از خطرات بيشمارى كه سعادت او را تهديد مى كند رهايى يابد و موجودى مفيد و مؤثر در اجتماع گردد، در درجه اوّل نياز به يك ارتباط معنوى و روحانى به پروردگار دارد كه از ذات پاكش مدد گيرد، و سپس وجدانى بيدار و آگاه از درون او را موعظه كند و پس از آن گوش هايى شنوا كه از افكار، راهنمايى ها، اندرزها و مشورت هاى ديگران استفاده كند. 1. منتهى الآمال. نوحه گرى جاهليت امام باقر(عليه السلام) مى فرمايد: يكى از سخنان كوتاه پيامبر(عليه السلام) كه هيچ كس پيش از او نگفته، اين بود: اَلنَّياحَةُ مِنْ عَمَلِ الْجاهِلِيَّةِ(1) ترجمه نوحه گرى از اعمال دوران جاهليت است (در برابر مشكلات نبايد ناله كرد بلكه بايد براى حل آنها بپاخاست). شرح كوتاه اين حديث كوتاه و پرمعنا، ظاهرى دارد و باطنى: ظاهر آن اشاره به اعمال بى رويه اى است كه در زمان جاهليت مرسوم بود; هنگامى كه كسى از دنيا مى رفت زنان نوحه گر دعوت مى كردند كه با آهنگ هاى مخصوص خود و اشعار پر از دورغ و فريب بر مرگ او نوحه سرايى كنند و يك عزاى ساختگى و قلابى برپا سازد. و اما معناى ديگرى كه شايد امام باقر(عليه السلام) نيز به آن اشاره مى كند اين است كه در برابر حوادث سخت و پيچيده و مشكلات زندگى فردى و اجتماعى نوحه گرى و ناله كردن بيهوده است و به هدر دادن نيروها و امكانات است; بايد با سر پنجه عقل و انديشه و با همّت و استقامت مداوم آنها را گشود و چاره جويى كرد. 1. وسايل الشيعه، جلد 1، صفحه 915. همه روز محاسبه كن امام كاظم(عليه السلام) فرمود: لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يُحاسِبْ نَفْسَهُ كُلَّ يَوْم(1) ترجمه كسى كه همه روز به حساب خويشتن نرسد از ما نيست! شرح كوتاه پيشگيرى از زيان و كوشش براى سود بيشتر، در هيچ مؤسسه اى چه كوچك و چه بزرگ در اين جهان، بدون رسيدگى مستمر و محاسبه و بيلان ممكن نيست. و راستى حيرت آور است كه مردم در حساب سرمايه هاى مادى خود اين قدر دقيقند، و يا نسبت به كم و زياد شدن چند گرم وزن بدن خويش حساسيت دارند، اما گاهى در تمامى عمر حتى يك بار به حساب هاى انسانى و اخلاقى و معنوى خويش نمى رسند چه غفلت وحشتناكى! ولى يك مسلمان مسئوول و بيدار كسى است كه به گفته امام كاظم(عليه السلام)در حديث فوق، همه روز بدون استثنا به حساب خويشتن رسيدگى مى كند. «ان عمل حسناً استزاد منه و ان عمل سيئاً استغفر الله منه; اگر كار نيكى كرده كوشش مى كند بيشتر كند و اگر كار بدى انجام داده از آن توبه مى نمايد». 1. از كتاب اقوال الائمه، جلد 1، صفحه 214. آثار ايمان سخت تر از آهن امام صادق(عليه السلام) مى فرمايد: إنَّ الْمُؤْمِنَ أَشَدُّ مِنْ زُبُرِ الْحَدِيْدِ إنَّ زُبُرَ الْحَدِيْدِ إذأُ دْخِلَ النّارَ تَغَيَّرَوإنَّ الْمُؤْمِنَ لَوْقُتِل ثُمَّ نُشِرَثُمَّ قُتِلَ لَمْ يَتَغَيَّرْقَلْبُهُ(1) ترجمه افراد با ايمان از قطعات آهن محكمترند چه اين كه: آهن هنگامى كه وارد آتش شود تغيير مى كند; اما مؤمنان اگر كشته شوند و سپس زنده شوند و باز كشته شوند، تغييرى در روحيه آنها پيدا نمى شود. شرح كوتاه زندگى مجموعه اى است از مشكلات و مسائل پيچيده، كه افراد كم استقامت بزودى در برابر آن زانو مى زنند و از ميدان فرار مى كنند; اما آنها كه در پرتو ايمان، استقامت دارند به هيچ وجه در برابر انبوه مشكلات تسليم نمى گردند. آنها مى دانند در راه اطاعت فرمان پروردگار، در راه پرهيز و دورى از گناه، و در راه سربلندى و عظمت، هميشه موانعى وجود دارد و رسيدن به اين افتخارات، نيازمند به خويشتن دارى و فداكارى و ايستادگى در برابر هوس هاى سركش و در برابر مشكلات ديگر است، لذا در دين از تلاش و كوشش نمى ايستند و از حوادث نمى هراسند. 1. از كتاب سفينة البحار، جلد 1، صفحه 37. حقيقت توحيد و عدل الهى اميرمؤمنان على(عليه السلام) مى فرمايد: اَلتَّوْحِيْدُ أَنْ لا تَتَوَهْمَهُ وَالْعَدْلُ أنْ لا تَتَّهِمَهُ(1) ترجمه حقيقت توحيد خداوند اين است كه ذات او را به وهم و تصور خود محدود نسازى و ايمان به عدالت او در اين است كه در هيچ كار او را متهم ننمايى. شرح كوتاه به همان اندازه كه اصل وجود خداوند براى ما روشن و آشكار است و هر ذره اى از ذرات اين جهان دليل عظمت و قدرت و علم و توانايى اوست، به همان مقدار حقيقت ذات او بر ما پوشيده است زيرا او وجودى است نامحدود و چنان وجودى بالاتر از درك محدود ماست، بنابراين بايد ذات او را از هر چيز تصور مى كنيم بالاتر بدانيم و اين است حقيقت توحيد. از طرفى در اين جهان حوادثى روى مى دهد كه گاهى اسرار آن بر ما پوشيده است، توجّه به عدالت خداوند به ما مى گويد كه اين حوادث همه روى حساب و قانون است، هرگونه سوءظن در اين قسمت با ايمان به عدالت و حكمت او سازگار نيست. 1. از نهج البلاغه، كلمات قصار. چند نشانه ايمان امام صادق(عليه السلام) مى فرمايد: اَلْمُؤْمِنُ حَسَنُ الْمَعُوْنَةِ خَفِيْفُ الْمَؤُْنَةِ جَيِّدُ التَّدْبِيرِ لِمَعِيْشَتِهِ لا يَلْسَعُ مِنْ جُحْر مَرَّتَيْنِ(1) ترجمه آدم با ايمان كمك او پر ارزش، هزينه او كم، در زندگى با تدبير، و هرگز از يك سوراخ دوباره گزيده نمى شود (هيچ گاه از يك ناحيه دوبار غافلگير نخواهد شد. شرح كوتاه ايمان جلوه ها و نشانه هاى علمى و اخلاقى و اجتماعى دارد كه بدون اسم بى مسمايى بيش نيست، در حديث فوق به چهار نشانه آن اشاره شده است: 1- افراد با ايمان كمك هاى ارزنده اى در اختيار برادران مسلمان خود مى گذارند، چرا كه كمك هاى آنها با دلسوزى و اخلاص و آگاهى همراه است. 2- آنها زندگى پرخرج و تجملاتى كه براى تهيه وسايل آن آلوده همه گونه خلافكارى شوند ندارند. 3- آنها در امر زندگى و مخصوصاً امور اقتصادى با تدبير و هوشيارند. 4- آنها از هر حادثه اى فوراً درس عبرت مى گيرند و به همين دليل هرگز از يك ناحيه دو بار ضربت نمى خورند. 1. از كتاب سفينة البحار. دنيا هدف نيست، وسيله است اميرمؤمنان على(عليه السلام) مى فرمايد: اَلدُّنْيا خُلِقَتْ لِغَيْرِها وَلَمْ تُخْلَقْ لِنَفْسِها(1) ترجمه دنيا براى هدف ديگر آفريده شده، نه براى خودش . شرح كوتاه غالباً تفسير آيات و اخبارى كه از يك سو در مدح دنيا و وسايل مادى اين جهان وارد شده و آن را تجارتخانه يا مزرعه اولياى خدا معرفى كرده، با آيات و اخبارى كه در ذم آن وارد شده و آن را خطرناك و فريبنده و سرمايه غرور شمرده، بر افرادى مشكل مى شود. ولى حديث بالا آنها را به روشنى تفسير مى كند كه اگر دنيا و وسايل مادى آنچنان كه خدا قرار داده، وسيله براى رسيدن به تكامل انسانى و بسط عدالت و داد و سعادت همه جانبه انسان ها باشد، ارزنده و دوست داشتنى است، اما اگر هدف نهايى و مطلوب با لذّات باشد و مايه طغيان و غرور و سركشى گردد، تنفرآميز و خطرناك خواهد بود. 1. از جلد 1 سفينة البحار. بهاى انسان اميرمؤمنان على(عليه السلام) فرمود: إنَّهُ لَيْسَ لاَِ نْفُسِكُمْ ثَمَنٌ إِلاَّ الْجَنَّةُ فَلا تَبِيْعُوها إِلاَّ بِها.(1) ترجمه (آگاه باشيد) براى وجود شما بها و قيمتى جز سعادت جاويدان بهشت نيست و به غير اين بها آن را نفروشيد. شرح كوتاه معمولا اگر از كسى بپرسند سرمايه وجود و هستى خود را به چه مبلغ معامله مى كنى؟ ارزش و بهايى براى آن نمى تواند قائل شود. در حالى كه اين سرمايه بزرگ را تدريجاً و روز به روز به بهاى ناچيزى مى فروشد، و گاه در پايان عمر مى بيند اين سرمايه عظيم را با يك خانه يا يك اتومبيل و يا ويلاى ييلاقى معاوضه كرده است، و تازه از آن هم بزودى جدا خواهد شد. على(عليه السلام) مى فرمايد هيچ يك از سرمايه هاى مادى اين جهان نمى تواند با سرمايه عمر شما برابرى كند تنها متاعى كه مى تواند با آن برابرى كند خشنودى خدا، و تكامل انسانى و معنوى و سعادت ابدى و جاويدان است كه هر قدر در راه آن تلاش و كوشش و فداكارى كنيد بجاست. 1. نهج البلاغه، كلمات قصار، كلمه 456. حق و باطل اميرمؤمنان على(عليه السلام) فرمود: إِنَّ الْحَقَّ ثَقِيْلٌ مَرِىءٌ، وَ إِنَّ الْباطِلَ حَفِيفٌ وَبِىْءٌ(1) ترجمه حق سنگين و مشكل اما گواراست، و باطل سبك و آسان و اما دردناك و خطرناك است.
پایان
موضوعات مرتبط: کتابخانه [ ] [ ] [ علی حمزه ئی ]
|
درباره وبلاگ  علی حمزه ئی : این وبلاگ را تقدیم میکنم به تمام مردم محترم قلعه بابو این وبلاگ شخصا برای معرفی روستای عزیزمان وتصاویری از آن می باشد. | |||||
| [ فالب وبلاگ : وبلاگ اسکین ] [ Weblog Themes By : weblog skin ] | ||||||
